ნაწარმოები შეიცავს უცენზურო ფრაზებს

თუ თქვენ გინდათ ნახოთ მხოლოდ ეს ნაწარმოები, დააჭირეთ აქ

(ერთ ლამაზ გოგონას წელზე მზე ჰქონდა ამოსვირინგებული, კუდუსუნთან)

მე მსურს ბედის აჩრდილებს ელვით გამოვეკიდო,
რომ შემდეგ ამაღელვოს თვით სიცოცხლის ცდუნებამ,
ღამით დილა გათენდეს,გაცისკროვნდეს ბუნება...
ჩემს სარკმელთან მზის სხივზე,ცისარტყელა ეკიდოს.

ჩადიოდეს მზე სადღაც მარადიულ სამყოფში,
თუ სივრციდან ამოსვლა სასწაულად ინებოს,
შეუცნობლის შეცნობის დრო რომ მეცოდინება,
მზე იქ ჩაესვენება სად ზღვარია გამყოფი.

მე უდაბნოს ბორცვების თვალს მჭრის თეთრად ნათება,
მზერა კვლავაც მოთავსდა,სადაც შავი ხვრელია,
ისწრაფიან ფიქრები(იქ მდუმარედ ელიან),
რომ იხილონ ვნებების ვულკანური ანთება.

შფოთავს მთვარის მიმოხვრა,ზღვა ფიქრივით ღელდება,
თითქოს გრძნობის სამყაროს ბადე გადაეფარა,
სულში სქელი ფარდები მძიმედ ჩამოეფარა,
რაც ბრუნავდა მუდმივად,ის დროებით ჩერდება.

მოიწველა ვარსკვლავი ყვითლად მთვარის ძუძუდან,
მოსწონს მთვარეს ძუძუზე ღამის თითთა შეხება,
დადის შენი აჩრდილი,თითქოს ბროლის ფეხება
და ვიხილე შენს წელზე მზე რომ ამოცუნცულდა.

მაბნევს ირგვლივ სამყარო,უცნაური ბუნება..
ჩემსკენ მოემართება მთვარის შუქთა დინება,
შენს შემყურეს გრძნობები აღარ მემორჩილება,
ამიტომაც მიზიდავს მზის შეხების ცდუნება.

მომეჩვენა:-სამყაროს თითქოს კარი გაიღო
და იქიდან ჩამხედეს სულში მკაცრმა თვალებმა,
ჩემი მძაფრი სურვილი შენსკენ მოექანება
საოცნებო სიმაგრე,რომ როგორმე აიღოს.

ტყდება ტუჩთა ღიმილი...წვიმა ასხავს პეშვებით...
უცნაური ბორცვები ვნებიანად შეირხა,
სულის სქელი ფარდები მწველი მზერით შეიხა,
მთვარის თვალთა სიღრმეში მე ზვავივით ვეშვები.

თითქოს მთვარის ხერხემალს მზე საყურედ მიება,
ვმოგზაურობ მე მზერით მთვარის უცხო ქუჩებში,
ვეძებ,_იქნებ ვიპოვო მოწყენილი ტუჩები...
შენში ზეცის სილურჯე აყვავდება იებად.
                                        დმ.29.06.2004წ.