46. გაიხარე, ნიკოლას:)
დიდი მადლობა ყველას... გაიხარე, ნიკოლას:)
დიდი მადლობა ყველას...
45. თეა შენს ნაწერებში ყველა ამქვეყნიური სითბო და სიკეთეა თავმოყრილი
ბევრჯერ წავიკითხე დედას ვფიცავარ!:)
მოკითხა ჩემგან თეა შენს ნაწერებში ყველა ამქვეყნიური სითბო და სიკეთეა თავმოყრილი
ბევრჯერ წავიკითხე დედას ვფიცავარ!:)
მოკითხა ჩემგან
44. მაგრად წერ, ძალიან მაგრად !
5 მაგრად წერ, ძალიან მაგრად !
5
43. მომეწონა555 მომეწონა555
42. ძალიან მომეწონა თეა :) ძალიან მომეწონა თეა :)
40. რა ლამაზად წერ... რა ლამაზად წერ...
39. თეოთბილურია :)
5555 თეოთბილურია :)
5555
38. თბილია ძალიან...
მოგიკითხე :-* თბილია ძალიან...
მოგიკითხე :-*
37. სრული ვერსია მეტად მომეწონა, მაგრამ ესეც კარგია :-* სრული ვერსია მეტად მომეწონა, მაგრამ ესეც კარგია :-*
35. რა კარგია თეა, სრული ვერსიაც და 100 სიტყვამაც ძალიან კარგად მოიტანა ემოცია:) რა კარგია თეა, სრული ვერსიაც და 100 სიტყვამაც ძალიან კარგად მოიტანა ემოცია:)
34. ჩემი მოწონება აქ!!!
ყოჩაღ!!!
გაიხარე შენა!!! ჩემი მოწონება აქ!!!
ყოჩაღ!!!
გაიხარე შენა!!!
33. ძალიან კარგია, მაგრამ ვრცელმა ვერსიამ სულ სხვა ემოცია მომიტანა. გულწრფელად გეტყვი თეა რომ უფრო მეტად მომხიბლა!
არის შენს ნაწერებში რაღაც ისეთი, რასაც სიტყვათა ჩარჩოებში ვერ მოათავსებ და არც არის საჭირო. იდედოფლე თავისუფალ პოეტურ სამყაროში ყოველგვარი შეზღუდვების გარეშე თეა! ღმერთმა დაგლოცოს!!! ძალიან კარგია, მაგრამ ვრცელმა ვერსიამ სულ სხვა ემოცია მომიტანა. გულწრფელად გეტყვი თეა რომ უფრო მეტად მომხიბლა!
არის შენს ნაწერებში რაღაც ისეთი, რასაც სიტყვათა ჩარჩოებში ვერ მოათავსებ და არც არის საჭირო. იდედოფლე თავისუფალ პოეტურ სამყაროში ყოველგვარი შეზღუდვების გარეშე თეა! ღმერთმა დაგლოცოს!!!
32. ძალიან კარგია:-* ძალიან კარგია:-*
31. 5 ! ეს ხომ თეაა?! 5 ! ეს ხომ თეაა?!
30. ვიცოდი თე ეს მემგონი, მემგონი კი არა აშკარად გამახსენდა :) :-* ვიცოდი თე ეს მემგონი, მემგონი კი არა აშკარად გამახსენდა :) :-*
29. AMIGO (რეალურ სიუჟეტზე)
ლონდონი.ნისლი.
ვერ იტანს ღრუბლებს.
ოციოდე წუთის წინ ჩავიდა იქ და უკვე უზომოდ მოენატრა საქართველოს ზეცა.
გვერდზე მარინა ჰყავს, საყვარელი ცოლი. მაღალი, ხმელი, ცისფერთვალება. მისი გულისთვის ყველაფრისთვის მზადაა, მზადაა შეეგუოს ლონდონის მოღუშულ ცასაც.
ბიძას მიაკითხავს, მუშაობას დაიწყებს. იმდენს იშოვის, რომ შეძლოს არჩინოს საყვარელი ცოლი. შემდეგ, რა თქმა უნდა, დაუბრუნდება საქართველოს, ურომლისოდაც ვერ გაძლებს. მათ ახალგაზრდა ოჯახს წელში გამაგრება სწირდება, შემდეგ, ყველაფერი თავის რიტმში ჩადგება...
ერთი წელიც არ გასულა, რაც ლონდონში არიან. ვერ შეეგუა ლონდონის ცას, ნიადაგ ღრუბლიანს. იშვიათად რომ მზე გამოანათებს უხარია. თუმცა მცირე ხნით, მაგრამ მაინც გრძნობს სიახლოვეს სამშობლოსთან.
მაინც ვერაფრით ეგუება ამ ყოველივეს, ერთ წელსაც კიდევ თუ გაძლებს, ისიც მარინას ხატრით. მარინას არ სურს დაბრუნება, თავს მშვენივრად გრძნობს. მეგობრებიც შეიძინა, მათთან ერთად დასეირნობს წვიმიან ქუჩებში, ერთობა კიდეც, თავს იწონებს.
თავად კი დაიღალა, დაღალა სამსახურმაამინდმა, ლონდონის ცამ. თითქოს სუნთქვაც უჭირს, ჰაერი მოენატრა სამშობლოსი.
...ახლა აქ არის, საქართველოში. მაინც ვერ სუნთქავს ლაღად. ნისლს ხედავს აქაც, მაგრამ არა, ეს ნისლი ახლა მის თვალებშია. ჩაკეტილია თავის ოთახში განმარტოებით და უკვე მერამდენედ კითხულობს წერილს, უფრო სწორად, წერილის თარგმანს. თვით წერილიდან მხოლოდ რამდენიმე სიტყვა გაიგო, მაგრამ მთავარის გაგება შეძლო."AMIGO"_ ეს სიტყვა იყო მისი სიხარული ლონდონის ციხის საკანში ჯდომისას, ამ სიტყვამ იგი სიცოცხლიოსკენ შემოაბრუნა. პირველად ცოცხალ-მკვდარს ჩაესმა, ყოფისგან დაცინულს, განადგურებულს. ვერაფერს მიხვდა, ვერ გაეგო სად იყო, ან იქ საიდან მოხვდა. შემდეგ ყველაფერი აღიდგინა. სასამართლოს დარბაზიც გაახსენდა, საყვარელი ცოლიც მოწმის სკამზე. განაჩენის გამოცხადებისას დარბაძში იჯდა მარინა ჟღალთმიანი ინგლისელის გვერდზე. ადრეც ენახა ეს კაცი, მარინას ახალი მეგობრის საქმროდ გაიცნო. ნუთუ ყველაფერი ტყუილი იყო, ვეღარაფერს გრძნობდა, ტკივილის გარდა, გულში.
მაინც გაახილა თვალი, ბიძამისის მზერას შეეფეთა. გაკვირვებული და გაბრაზებული, შეჭმუხნული წარბებიდან გამოსცქეროდა მოხუცი. დინჯი და თან შერცხვენილი იყო მისი მზერა, ''თაღლითი'' ძმისწულის საქციელით შერცხვენილი.
ახლა შინ იჯდა და უკვე მერამდენედ კითხულობდა წერილს ნისლიანი თვალებით.
" AMIGO"_ ეს სიტყვა უცვლელად იკითხებოდა. თარჯიმანს სთხოვა, ნუ შეეხებითო. თვითონ რამდენჯერმე გააგზავნა წერილი ლონდონის ციხეში, მაგრამ უშედეგოდ. პასუხი მხოლოდ ამ დილით მიიღო და უკვე მერამდენედ კითხულობდა :
"AMIGO, როგორ არის შენი გული, ხომ არ დარდობს ?
შენი წერილები წავიკითხე, მადლობელი ვარ. თუმცა ვერ გხედავ, მაგრამ მჯერა ფეხზე დადექი. სევდა არ უნდა მოგერიოს, ხომ გესმის ჩემი ?! სიმხნევე გმართებს.
შემაგვიანდა წერილების წაკითხვა. საავადმყოფოში გადამიყვანეს, შეუძლოდ ვიყავი...უკეთ ხარო და დამაბრუნეს. ისევ იქ ვარ, სადაც ერთმანეთი გავიცანით, სადაც ველოდით ერთად თავისუფლებას.ისევ იქ ვარ და ძველებურად გავყურებ ლონდონის ცას ვიწრო სარკმლიდან. უკეთ ხარო...მე კი ზოგჯერ ვგრძნობ, რომ დიდხანს ვეღარ ათრევს დატყვევებულლი სული ჩემს დამძიმებულ სხეულს. მაგრამ, მანამდე, სამშობლოში უნდა დავბრუნდე. თუნდაც ერთხელ ვიხილო ბასკეთის ზეცა.
ბევრს არ გავაგრძელებ, მე დავბრუნდები ესპანეთში და ჩვენ ერთი ზეცის ქვეშ ვიცხოვრებთ.
გახსოვდეს, ჩვენს მეგობრობას წლები წინ ვერ აღუდგება. ჩვენ ხომ საერთო ჰაერით ვსუნთქავთ.
და კიდევ, თვალები მედგრად გაუსწორე ცხოვრებას და გადალახე დაბრკოლებები, იმედი დაგეხმარება.
მშვიდობით, არა, ნახვამდის, AMIGO! იმ დრომდე, სანამ ღმერთი კვლავ ინებებს ჩვენს შეხვედრას."
ღვარივით წასკდა თვალებს დიდი ხნის ნაგუბარი ცრემლი და ნისლი გაფანტა. წამით წარსულმა გაიელვა თვალწინ. გაახსენდა ლონდონის ცა, ოდესღაც საყვარელი ცოლი, ჟღალი ინგლისელი, ბიძის მზერა, უდანაშაულო სასჯელის ოთხი წელი... ერთგული მეგობრის ტკბილი - ''AMIGO!''
სდიოდა ცრემლები, ცრემლებით მადლობდა უფალს, ამ დიადი მეგობრობის ღირსი რომ გახადა.
გარეთ კი ზეცა იყო ღრუბლიანი.
წვიმას აპირებდა.
ესაა სრული ვერსია, ირი.
გმადლობთ ყველას!:) AMIGO (რეალურ სიუჟეტზე)
ლონდონი.ნისლი.
ვერ იტანს ღრუბლებს.
ოციოდე წუთის წინ ჩავიდა იქ და უკვე უზომოდ მოენატრა საქართველოს ზეცა.
გვერდზე მარინა ჰყავს, საყვარელი ცოლი. მაღალი, ხმელი, ცისფერთვალება. მისი გულისთვის ყველაფრისთვის მზადაა, მზადაა შეეგუოს ლონდონის მოღუშულ ცასაც.
ბიძას მიაკითხავს, მუშაობას დაიწყებს. იმდენს იშოვის, რომ შეძლოს არჩინოს საყვარელი ცოლი. შემდეგ, რა თქმა უნდა, დაუბრუნდება საქართველოს, ურომლისოდაც ვერ გაძლებს. მათ ახალგაზრდა ოჯახს წელში გამაგრება სწირდება, შემდეგ, ყველაფერი თავის რიტმში ჩადგება...
ერთი წელიც არ გასულა, რაც ლონდონში არიან. ვერ შეეგუა ლონდონის ცას, ნიადაგ ღრუბლიანს. იშვიათად რომ მზე გამოანათებს უხარია. თუმცა მცირე ხნით, მაგრამ მაინც გრძნობს სიახლოვეს სამშობლოსთან.
მაინც ვერაფრით ეგუება ამ ყოველივეს, ერთ წელსაც კიდევ თუ გაძლებს, ისიც მარინას ხატრით. მარინას არ სურს დაბრუნება, თავს მშვენივრად გრძნობს. მეგობრებიც შეიძინა, მათთან ერთად დასეირნობს წვიმიან ქუჩებში, ერთობა კიდეც, თავს იწონებს.
თავად კი დაიღალა, დაღალა სამსახურმაამინდმა, ლონდონის ცამ. თითქოს სუნთქვაც უჭირს, ჰაერი მოენატრა სამშობლოსი.
...ახლა აქ არის, საქართველოში. მაინც ვერ სუნთქავს ლაღად. ნისლს ხედავს აქაც, მაგრამ არა, ეს ნისლი ახლა მის თვალებშია. ჩაკეტილია თავის ოთახში განმარტოებით და უკვე მერამდენედ კითხულობს წერილს, უფრო სწორად, წერილის თარგმანს. თვით წერილიდან მხოლოდ რამდენიმე სიტყვა გაიგო, მაგრამ მთავარის გაგება შეძლო."AMIGO"_ ეს სიტყვა იყო მისი სიხარული ლონდონის ციხის საკანში ჯდომისას, ამ სიტყვამ იგი სიცოცხლიოსკენ შემოაბრუნა. პირველად ცოცხალ-მკვდარს ჩაესმა, ყოფისგან დაცინულს, განადგურებულს. ვერაფერს მიხვდა, ვერ გაეგო სად იყო, ან იქ საიდან მოხვდა. შემდეგ ყველაფერი აღიდგინა. სასამართლოს დარბაზიც გაახსენდა, საყვარელი ცოლიც მოწმის სკამზე. განაჩენის გამოცხადებისას დარბაძში იჯდა მარინა ჟღალთმიანი ინგლისელის გვერდზე. ადრეც ენახა ეს კაცი, მარინას ახალი მეგობრის საქმროდ გაიცნო. ნუთუ ყველაფერი ტყუილი იყო, ვეღარაფერს გრძნობდა, ტკივილის გარდა, გულში.
მაინც გაახილა თვალი, ბიძამისის მზერას შეეფეთა. გაკვირვებული და გაბრაზებული, შეჭმუხნული წარბებიდან გამოსცქეროდა მოხუცი. დინჯი და თან შერცხვენილი იყო მისი მზერა, ``თაღლითი`` ძმისწულის საქციელით შერცხვენილი.
ახლა შინ იჯდა და უკვე მერამდენედ კითხულობდა წერილს ნისლიანი თვალებით.
" AMIGO"_ ეს სიტყვა უცვლელად იკითხებოდა. თარჯიმანს სთხოვა, ნუ შეეხებითო. თვითონ რამდენჯერმე გააგზავნა წერილი ლონდონის ციხეში, მაგრამ უშედეგოდ. პასუხი მხოლოდ ამ დილით მიიღო და უკვე მერამდენედ კითხულობდა :
"AMIGO, როგორ არის შენი გული, ხომ არ დარდობს ?
შენი წერილები წავიკითხე, მადლობელი ვარ. თუმცა ვერ გხედავ, მაგრამ მჯერა ფეხზე დადექი. სევდა არ უნდა მოგერიოს, ხომ გესმის ჩემი ?! სიმხნევე გმართებს.
შემაგვიანდა წერილების წაკითხვა. საავადმყოფოში გადამიყვანეს, შეუძლოდ ვიყავი...უკეთ ხარო და დამაბრუნეს. ისევ იქ ვარ, სადაც ერთმანეთი გავიცანით, სადაც ველოდით ერთად თავისუფლებას.ისევ იქ ვარ და ძველებურად გავყურებ ლონდონის ცას ვიწრო სარკმლიდან. უკეთ ხარო...მე კი ზოგჯერ ვგრძნობ, რომ დიდხანს ვეღარ ათრევს დატყვევებულლი სული ჩემს დამძიმებულ სხეულს. მაგრამ, მანამდე, სამშობლოში უნდა დავბრუნდე. თუნდაც ერთხელ ვიხილო ბასკეთის ზეცა.
ბევრს არ გავაგრძელებ, მე დავბრუნდები ესპანეთში და ჩვენ ერთი ზეცის ქვეშ ვიცხოვრებთ.
გახსოვდეს, ჩვენს მეგობრობას წლები წინ ვერ აღუდგება. ჩვენ ხომ საერთო ჰაერით ვსუნთქავთ.
და კიდევ, თვალები მედგრად გაუსწორე ცხოვრებას და გადალახე დაბრკოლებები, იმედი დაგეხმარება.
მშვიდობით, არა, ნახვამდის, AMIGO! იმ დრომდე, სანამ ღმერთი კვლავ ინებებს ჩვენს შეხვედრას."
ღვარივით წასკდა თვალებს დიდი ხნის ნაგუბარი ცრემლი და ნისლი გაფანტა. წამით წარსულმა გაიელვა თვალწინ. გაახსენდა ლონდონის ცა, ოდესღაც საყვარელი ცოლი, ჟღალი ინგლისელი, ბიძის მზერა, უდანაშაულო სასჯელის ოთხი წელი... ერთგული მეგობრის ტკბილი - ``AMIGO!``
სდიოდა ცრემლები, ცრემლებით მადლობდა უფალს, ამ დიადი მეგობრობის ღირსი რომ გახადა.
გარეთ კი ზეცა იყო ღრუბლიანი.
წვიმას აპირებდა.
ესაა სრული ვერსია, ირი.
გმადლობთ ყველას!:)
28. დარია თუ ავდარია თეა მაგარია :D :-* დარია თუ ავდარია თეა მაგარია :D :-*
27. ისე იმ ძველ ნაწერსაც წაიკითხავდა ადამიანი :) ისე იმ ძველ ნაწერსაც წაიკითხავდა ადამიანი :)
26.
გამიკვირდა პროზა :) ნამდვილად კარგია!
გაიხარე თეა! მოკითხვა :)
გამიკვირდა პროზა :) ნამდვილად კარგია!
გაიხარე თეა! მოკითხვა :)
25. მე მსურს ეს პროზა მთავარ გვერძე ვიხილო, და არაერთხელ წავიკითხო : )
ისეთი რაღაცაა რო ეგრევე გულზე მოგხვდება ... და სისხლის მიმოსვლა შეგაწუხებს...
იმასღა ვიტყვი რო შენ ძალიან კარგი მწერალიხარ ....
და მე ეს მიხარია....
და კიდევ დიდი მადლობას მოგიხდი ესეთი კარგი პროზა რო დაწერე...
მტკივა ყველა სტრიქონი .... და ბევრი დავინახე ჩემი საყვარელი ძმები ამაში ....
და შენ კიდე ჯამთელობას და ბედნიერებას გისურვებ შენს საყვარელ ადამიანებთან ერთად ....
დალოცვილი იყავი!!!
არამარტო კარგო მწერალო ... არამედ კარგო ადამიანო ... მე შენ მიხარიხარ მეგობარო !
მტკივააა და ეს რო წავიკითხე სიმწრის ცრემლები მომაწვა.....
მე მსურს ეს პროზა მთავარ გვერძე ვიხილო, და არაერთხელ წავიკითხო : )
ისეთი რაღაცაა რო ეგრევე გულზე მოგხვდება ... და სისხლის მიმოსვლა შეგაწუხებს...
იმასღა ვიტყვი რო შენ ძალიან კარგი მწერალიხარ ....
და მე ეს მიხარია....
და კიდევ დიდი მადლობას მოგიხდი ესეთი კარგი პროზა რო დაწერე...
მტკივა ყველა სტრიქონი .... და ბევრი დავინახე ჩემი საყვარელი ძმები ამაში ....
და შენ კიდე ჯამთელობას და ბედნიერებას გისურვებ შენს საყვარელ ადამიანებთან ერთად ....
დალოცვილი იყავი!!!
არამარტო კარგო მწერალო ... არამედ კარგო ადამიანო ... მე შენ მიხარიხარ მეგობარო !
მტკივააა და ეს რო წავიკითხე სიმწრის ცრემლები მომაწვა.....
24. წაკითხული მქონდა კიდე წავიკითხე და ++ მივამატე. წაკითხული მქონდა კიდე წავიკითხე და ++ მივამატე.
23. :)
კაია ძაან...
5 :)
კაია ძაან...
5
22. :) :) მომეწონა! :) :) მომეწონა!
21. აზრი მართლაც კარგია...:) აზრი მართლაც კარგია...:)
18. mgrznobiar....:) mgrznobiar....:)
17. ყოჩაღ, ჩემო ნიჭიერო!პროზაც ისევე კარგად გამოგდის,როგორც პოეზია!:-*:-* ყოჩაღ, ჩემო ნიჭიერო!პროზაც ისევე კარგად გამოგდის,როგორც პოეზია!:-*:-*
16. ძალიან მაგარია! ძალიან მაგარია!
15. მინდა გითხრა , რომ საკმაოდ კარგად დაუტევია ის ემოცია , რაც ალბათ უფრო ვრცელ მოთხრობაში გქონდა... დამასევდიანა...:(
აქაურობას თავს დავაღწევ და კვლავ საერთო ჰაერით ვისუნთქებთ.
მშვიდობით, არა, ნახვამდის! იმ დრომდე, სანამ ღმერთი ინებებს ჩვენს შეხვედრას.”
:-* კარგი ხარ! :) მინდა გითხრა , რომ საკმაოდ კარგად დაუტევია ის ემოცია , რაც ალბათ უფრო ვრცელ მოთხრობაში გქონდა... დამასევდიანა...:(
აქაურობას თავს დავაღწევ და კვლავ საერთო ჰაერით ვისუნთქებთ.
მშვიდობით, არა, ნახვამდის! იმ დრომდე, სანამ ღმერთი ინებებს ჩვენს შეხვედრას.”
:-* კარგი ხარ! :)
14. ბათუმშივე მომეწონა ეს :-* ბათუმშივე მომეწონა ეს :-*
13. :) :-*
ძალიან კარგი და მგრძნობიარე ასი სიტყვა :) :-*
ძალიან კარგი და მგრძნობიარე ასი სიტყვა
10. მადლობდა უფალს, ამ დიდი მეგობრობის გამო. :) :)
(!) მადლობდა უფალს, ამ დიდი მეგობრობის გამო. :) :)
(!)
9. ეს 7 წლის წინ დაწერლი მოთხრობიდან ამოვკრიფე. ის მოთხრობა რეალურ სიუჟეტზეა აგებული და მართლა საიტერესოა.
თუმცა, არ ვიცი, რამდენად გამოვიდა იმ ემოციის 100 სიტყვაში ჩატევა, რამაც ასე დამამახსოვრა თავი და ლექსიც დამაწერინა ადრე.
მიხარია, თუ ამ ფორმითაც არ დაიკარგა სათქმელი.
აქვე, მადლობა ჟიურის ერთ-ერთ წევრს, ქ-ნ ბელა ქებურიას, რომლის სიმპათიაც გახდა ეს ნაწერი კონკურსზე.
გაიხარეთ:) ეს 7 წლის წინ დაწერლი მოთხრობიდან ამოვკრიფე. ის მოთხრობა რეალურ სიუჟეტზეა აგებული და მართლა საიტერესოა.
თუმცა, არ ვიცი, რამდენად გამოვიდა იმ ემოციის 100 სიტყვაში ჩატევა, რამაც ასე დამამახსოვრა თავი და ლექსიც დამაწერინა ადრე.
მიხარია, თუ ამ ფორმითაც არ დაიკარგა სათქმელი.
აქვე, მადლობა ჟიურის ერთ-ერთ წევრს, ქ-ნ ბელა ქებურიას, რომლის სიმპათიაც გახდა ეს ნაწერი კონკურსზე.
გაიხარეთ:)
8. ეს უძლიერესი ჩანახატია...ძალიან ლამაზად და გრძნობითაა გადმოცემული... ეს უძლიერესი ჩანახატია...ძალიან ლამაზად და გრძნობითაა გადმოცემული...
6. მე მომწონს ეგ პროზა, სათაურია საერთოდ მაგარი!
5 მე მომწონს ეგ პროზა, სათაურია საერთოდ მაგარი!
5
5. ღვარივით წასკდა ცრემლი. მადლობდა უფალს, ამ დიდი მეგობრობის გამო.
გარეთ ზეცა იყო ღრუბლიანი...
რიგით მეორე 100 სიტყვა მომეწონა ღვარივით წასკდა ცრემლი. მადლობდა უფალს, ამ დიდი მეგობრობის გამო.
გარეთ ზეცა იყო ღრუბლიანი...
რიგით მეორე 100 სიტყვა მომეწონა
4. 555
:) :) :) 555
:) :) :)
3. დამასევდიანა! :( დამასევდიანა! :(
2. კარგი ნაწერია თეამო...
+2!!! კარგი ნაწერია თეამო...
+2!!!
1. ჩემი თეეე. მომეწონა შენი ასი სიტყვა... როგორ მაინტერესებდა... 555 ჩემი თეეე. მომეწონა შენი ასი სიტყვა... როგორ მაინტერესებდა... 555
|
