ვიცი, რომ მოვა დღე შენამდე მოვაღწევ,
ფიქრებით დაღლილი, მნახველი ყოვლის.

ამ სულის სულ ბოლო გზის შემოდგომამდე,
მზერით გადავხატავ შენს ფერმკრთალ პროფილს.

მერე კი, რაშები ფლოქვების  თქარუნით,
თვალებს დამივსებენ ქვიშებით... წლებით.

რა თუკი, ახლა შენს ნაკვალევს გავურბი,
რა თუკი, ტერფებით სურვილებს ვტკეპნი.

ვიცი, რომ მოვა დღე და ქვეყნის კიდემდე,
ვიდრემდე ჩემივე დასასრულს შევქმნი,
მოვაღწევ შენამდე,
ფრთაშესხმულ იმედებს,
ბავშვობის ოცნებებს ავახდენ... შენთვის.