ნაწარმოებები


გამოცხადდა კონკურსი ლილე2026 . იხილეთ ფორუმზე კონკურსების განყოფილებაში     * * *     გამარჯვებას ვუსურვებთ გმირ უკრაინელ ხალხს რუს აგრესორზე.     * * *     დიდება უკრაინას !!! Сла́ва Украї́ні !!!

ავტორი: თეა თაბაგარი
ჟანრი: პოეზია
17 აგვისტო, 2010


ქალს, რომელიც წავიდა

ბევრი არაფერი, ერთი უგერგილო საღამოა,
ქარმა ვერ აიღო ღრუბლის მონაცრისფრო ციტადელი,
ყველა (განურჩევლად) ჭაობს ემუქრება გადაშრობა,
როგორც შეწყალებას, ისე მოწყალებას ციდან ელი.

აღარ დაბობოქრობ, დგახარ უჩუმრად და გეღიმება,
ასე (ნაწყვეტ-ნაწყვეტ) შეკოწიწებული ტროტუარი,
თითქოს, ამოგყურებს და გეუბნება, რომ შენი ნება
არის (ნაბიჯებით) უკვე გადაწყვიტო: ჰო, თუ არა.

ჰოდა, არ აყოვნებ, (ფეხქვეშ გეგებიან იმედები),
ფრთხილად გეფანტება ბაგიდან ღიმილი, (ნება-ნება),
ლამაზ განწყობასაც დასაკარგავად ვერ იმეტებდი,
ახლა არც ყველაზე სათნო მოგონება გენანება.

ახლა აღარ დარდობ, მასზე (რაც იყო და) რა დარჩება,
ცდილობ, აარიდო თვალი შემხვედრ მზერას სინანულის,
სადღაც ფინიშია, აქვე (სულ უბრალოდ) - გაჩერება
(ბოლო წერტილამდე), გადაწყვეტილება ჭკვიანური.

თოთო სიმინდივით ჭორებს (მიყოლებით) გაარჩევენ,
დასკვნა: სულელია ქალი! კაცი (თუნდაც - იდიოტი)
მაინც დაიბრუნებს... შენ კი დაბრუნება არ გჩვევია,
(მაგრამ არც გაქცევა) როცა მიდიოდი, მიდიოდი.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები