ნაწარმოებები



ავტორი: მათე
ჟანრი: პოეზია
25 ივლისი, 2008


ორი ,,შეკვეთილი'' ჩანახატი

             
                                            ***
              ლამაზი, დიდი, რიჟრაჟისფერი
                                              ფოთოლი მოსწყდა...
                                                            ნისლში გაფრინდა...
              თოვდა... დილის ცივი ნასუნთქი
                                              ეზოს მოედო...
                                                          მთა დაიფიფქა...
              ფოთოლი ეგდო ხელთათმანივით,
                                        თითქოს დუელში ზამთარს იწვევდა.

                                                                                    1998 წ. 2 დეკემბერი.

                                        ***
              რაღაც არ უსმენს გულის ფეთებას ჩემი სხეული,
                                დაღლილი და სიზმარეული...
              აღარ სურს გულსაც უსასრულოდ ნაბიჯის დათვლა...
 
                ვარდისფერ რიჟრაჟს რომ მიაღწევს,
                                    სიხარულით ცრემლოობს ღამე,
                                                    რომ განარიდა თავი კოშმარებს...
               
                ცივი, უკარი, უამინდო დღეც ჩაიცლება...

                ჩამოყრილ ფოთლებს ბრაზიანად მოხვეტავს ქარი
                და სადღაც შორეთს შეურევს, წაშლის...

                დაღლილი ძებნით, ფუნჯს ძირს დადებს ამ დღის მხატვარიც,
                  თავს გადაიქნევს, რადგან ისევ არ გამოვიდა...
                  და შავ ღამეს, ვით საფარველს, ჩამოაფარებს...

                  რჩება იმედი, რომ უკუნეთის ნაქსოვ კაბას,
                                        ძველს და გაცრეცილს,
                ყველა ნარღვევზე არ ედება საკერებელი...

                და მთვარე ცალი თვალით მაინც ჩამოიჭყიტავს...

                                                                                  2000 წ. 27 ოქტომბერი.
                     
         

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები