ნაწარმოებები



ავტორი: ლიკა_ოხანაშვილი
ჟანრი: თარგმანი
4 აგვისტო, 2008


ჩემს ვაჟს (თეოდორ შტორმი)

  Hehle nimmer mit der Wahrheit!
  Bringt sie Leid, nicht bringt sie Reue;
  Doch, weil Wahrheit eine Perle,
  Wirf sie auch nicht vor die Säue.

  Blüte edelsten Gemütes
  Ist die Rücksicht; doch zuzeiten
  Sind erfrischend wie Gewitter
  Goldne Rücksichtslosigkeiten.

  Wackrer heimatlicher Grobheit
  Setze deine Stirn entgegen;
  Artigen Leutseligkeiten
  Gehe schweigend aus den Wegen.

  Wo zum Weib du nicht die Tochter
  Wagen würdest zu begehren,
  Halte dich zu wert, um gastlich
  In dem Hause zu verkehren.

  Was du immer kannst, zu werden,
  Arbeit scheue nicht und Wachen;
  Aber hüte deine Seele
  Vor dem Karrieremachen.

  Wenn der Pöbel aller Sorte
  Tanzet um die goldnen Kälber,
  Halte fest: du hast vom Leben
  Doch am Ende nur dich selber.       


  ნურასდროს დაფარავ სიმართლეს!
  თუმც მოაქვს დარდი და არა შვება;
  რადგან სიმართლე მარგალიტია,
  ის ღორებისთვის ნუ გემეტება.

  განვითარება გონების ხდება,
  მხოლოდ აზროვნების ფასად,
  ზოგჯერ განაახლებს უაზრობაც
  ოქროსფერი ელვის  მსგავსად.

  მიღებულია უხეშობაზე
  პირდაპირ  შეშვერა შუბლის,
  კარგად აღზრდილი ადამიანი,
  ამ გზას უჩუმრად უვლის.
 
  ქალის მოყვანა თუ გინდა ცოლად
  მოგიწევს თავის დაჭერა მაშინ,
  ღირსეულად და თავაზიანად
  მას რომ შეუძღვე მასპინძლად სახლში.
                                         
  შენ ყოველთვის შეგიძლია დადგე კაცი,
  თუ მუშაობ და ხარ ფხიზლად;
  არ დაკარგო შენი სული,
  კარიერას ნუ დასახავ პირველ მიზნად.

  ბრბო უცეკვავს ოქროს ხბოებს,
  შენ არ აყვე, იყავ მყარი,
  საბოლოოდ ცხოვრებისგან,
  გრჩება მხოლოდ შენი თავი.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები