მზე ჩადის, ნაოჭდება კაეშანი,
შეშლამდე ერთი-ორი საათია,
ფიქრიდან გულგრილივით გამეცალე,
და სულიც უსაშველოდ ხალვათია.

გამიშვი, მიეტანე მარტო რბოლას,
თუ ლექსი არ მიმიყვანს გაისამდე,
მანამ  თუ მომისწრაფა შემოდგომამ,
ნუ მერჩი _ მოლოდინით დაისაჯე.

შენც წადი, ტალღები შეაგროე,
ცრემლები სულ არ დამივალებია,
მე შევკრებ ვედრებით სავსე თხოვნებს,
ამოვშლი ერთბაშად თვალებიდან.

მზე ჩადის. უგზოობას გავეცანი,
გზებს ხრავენ აჩრდილები წარსულიდან,
თუ ლექსი არ მიმიყვანს გაისამდე,
ნუ ჩათვლი, რომ დრო ვადაგასულია.