ნაწარმოებები



ავტორი: ზაზა_გაბეჩავა
ჟანრი: სხვა
ამ ჟანრის ნაწარმოებები არ ფასდება
17 მარტი, 2011


მურიცხ*

ბჟა დიაჩქიმი,

თუთა მუაჩქიმი,

ხვიჩა ხვიჩა მურიცხეფი

და დო ჯიმა ჩქიმი...

უძველესი ლექსია! ცოტნე დადიანს უყვარდაო ეს ლექსი ძალიან .

მზე დედაჩემი,

მთვარე მამაჩემი,

მოციმციმე ვარსკვლავები

დები, ძმები ჩემი...

მურიცხ...

...მეგრულად მურიცხ-რა რიცხვი? ურიცხვი უთვალავი, ძალიან ბევრი...ერთი საინტერესო მსგავსება:ინგლისურიდან გალაქტიკა ითარგმნება, როგორც რძის...ანუ უსასრულო ვარსკვლავები ასოცირდება რძესთან. აქედან წამოვიდა მედიცინაში სიტყვა გალაქტოზა...

ისევ მურიცხს დავუბრუნდეთ...მეგრულად მზეს ბჟა ქვია..და ბჟა ქვია რძესაც. სიცოცხლეა მზე...როგორც დედის რძე.

ამასთანავე მზე არის ვარსკვლავი, ანუ მურიცხ. ურიცხვი, უსასრულო, როგორც სიყვარული... და კიდევ ერთი ფრიად საინტერესო და მნიშვნელოვანი ფაქტი: მურიცხები, ანუ ვარსკვლავები ყველაზე მეტად,  ყველაზე ურიცხვად საქართველოს ცაზე ჩანს..ჩემითაც დავრწმუნდი, ბევრჯერაც გამიგია და წამიკითხავს..წამიკითხავს, თითქოს საქართველოში დგას სიცოცხლის ხე და მისი ვარჯი იშლება ცაში უსასრულოდ... მოსხმული აქვს ნაყოფი- უამრავი ვარსკვლავი: მურიცხ-უსასრულო სიცოცხლე და სიყვარული...სამწუხაროდ ავტორი არ მახსოვს...ძალიან დიდ პატივს ვცემ მის ფანტაზიას, მაგრამ ასე მახსოვს ისიც სადღაც გაგონილს წერდა, გადმოცემულს..თუ საქართველოში ხართ კარგად, კარგად დაიმახსოვრეთ საქართველოს ღამის ცა. როცა უცხოეთში წახვალთ გაგათბობთ...შეადარეთ უცხოეთის ცას..გაოგნებულები დარჩებით...ისე მცირე იქნებიან იქაურ ცის ვარსკვლავნი...
ვინც უცხოეთში ხართ თვალებს კარგად შეაჩვიეთ იქაური ცა..სამშობლოს მშვიდობით დავბრუნებოდეთ ყველა და სამშობლოც მშვიდობით დაგვხვედროდეს.მერე საქართველოს ცას შეადარეთ.

გაგაოცებთ ვარსკვლავთ სიმრავლე.

შორეული იხილვების, ვითარცა მახლობელი.

ნუთუ ასე ახლოს ვართ ვარსკვლავებთან? ცასთან...მზესთან???
არ ვიკადროთ დაცემა. ამ სიმაღლეს ვცეთ პატივი. არ შევურაცხვყოთ ეს სიმაღლე ჩვენი ცხოვრებით...

ვიცი საქართველოვ. ვიცი ძალიან გიყვარს ყველა. ვიცი, მეც გიყვარვარ...

მინდა მართლა მაღლები ვიყოთ...ღვთის წინაშე ჩვენი სიმდაბლით. როგორიც იყო:

თამარ...

დავით...

მინდა ეს ფიქრი ოცნებას გასცდეს...

დიდი მისია გაქვს საქართველოვ...ბრწყინვალებამდე წარსულის შუქი გზას გაგინათებს...

მე ისევ მჯერა:

თამარის და დავითის...

გაიღვიძე თამარ! დავით!

გაიღვიძე საქართველოვ!

დროა შევინანოთ და განვიწმინდოთ ქართველნო!
მეოხ გვეყოს ღვთისმშობელი..

სტამბული,

ორშაბათი,  აგვისტოს 16.  2010.


კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები