ასი იარდით შორს დგას სიცოცხლე
ჩემგან, წითელი ჩალმა ახურავს,
ისე მივდივარ ვერ გავიოცე,
წვიმა კი ახლაც კენკავს სახურავს...

ბებერ მუხლებში მიკიოტები
შემომისახლდნენ, არ გეყურება?
დაუვიწროვდა სხეულს კედლები,
და გული, როგორც ნემსში გაყრილი

ძაფი, ათასჯერ შემომენასკვა.