ვამართლებ არეულ ლექსს ინვერსიით,
ვამართლებ სულს გულის ძგერით,
მივყვები ნაფეხურებს პოეზიის,
თავად წარმართული გზებით.

თქვენ, ალბათ, დაღონება შემამჩნიეთ,
ჭაღარა მიღიმის თმიდან,
იცით, რამდენ ტკივილს მივეჩვიე?!
...მაინც _ არსებობა ღირდა.

თქვენ, ალბათ, უცნაურად გეჩვენებათ
ხმაში შეპარული რეჩხი,
მეტყვით, ჯერ, რა დროსაა გაჩერება!
ამის საპასუხოდ, გეტყვით :

ზედმეტმა სიყვარულმა გადამღალა,
იმედიც მომბეზრდა, ხვდებით?!
ვატყობ, რომ მეზარება გასვლაც გაღმა,
...ასე _ ინერციით ვკვდები.