შენი თვალებიდან ვიწყებ დილას,
გულისცემასავით ყოველწამს გგრძნობ,
ცაა სულ სხვაგვარად მოწმენდილი,
მზის სხივი ღრუბელზე ტოვებს ამბორს.

გიკოცნი ფუმფულა ხელისგულებს,
დრო თვალსდახელსშუა იპარება,
ღმერთს ვთხოვ სათნოებას შენთვის, ულევს,
ბედნიერებასთან ზიარებას.

ხის ტოტზე პაწია ჩიტუნები,
ბუმბულს თოთო ფოთლით ინამავენ,
ისე ჭკვიანურად იყურები,
თითქოს, გაიზარდო გინდა მალე.

ვერცერთ გაღიმებას ვერ ვივიწყებ,
შენს ყველა მიმიკას ვარქმევ სახელს,
და სასწაულივით ველი იმ დღეს,
დედას რომ პირველად დამიძახებ.