ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
10 მაისი, 2012


ჯორჯ გორდონ ბაირონი - სონეტი ჯენევრასადმი

ეგ ღაწვებია განა სევდით, ფიქრით ფერმკრთალი,
ისე სანდომი, რომ შემთხვევას სიმხიარულის
თუ ძალუძს თეთრ ვარდს შეუფაკლოს ფერი ალმურით,
ვისურვებდი რომ, ჩამოგცილდეს უხეში კვალი.

და ნუ მაბრმავებ ულურჯესი თვალთა ციალით!
სასტიკ თვალებს ნუ მიწყლიანებ მზერით ძალუმით,
ო, როგორ ვგავარ იმ წუთებში დედას სისუსტით, -
როცა წამსკდება თვალებიდან ცრემლი თქრიალით.

როს დაეშვება შენი გრძელი მუქი წამწამნი,
აციმციმდება ნაზი სული მელანქოლიის,
ვით სერაფიმი ცის კიბეზე ჩამომავალი,
ყოვლისშემნდობი, ჩამხშობელი ყველა ტკივილის.

სიდიადის და სიტკბოსათვის მსურს გცე თაყვანი
და სიყვარული აღარ ძალმიძს ამაზე მწირი!

10 მაისი, 2012 წ.



Sonnet - to Genevra by Lord Byron


Thy cheek is pale with thought, but not from woe,
And yet so lovely, that if Mirth could flush
Its rose of whiteness with the brightest blush,
My heart would wish away that ruder glow:

And dazzle not thy deep-blue eyes---but, oh!
While gazing on them sterner eyes will gush,
And into mine my mother's weakness rush,
Soft as the last drops round Heaven's airy bow.

For, though thy long dark lashes low depending,
The soul of melancholy Gentleness
Gleams like a Seraph from the sky descending,
Above all pain, yet pitying all distress;

At once such majesty with sweetness blending,
I worship more, but cannot love thee less.

December 17, 1813

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები