ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
2 აგვისტო, 2012


ჯორჯ გორდონ ბაირონი - ჩამომეცალეთ, ჰანგებო გლოვის!

ჩამომეცალეთ, ჰანგებო გლოვის!
ნუგეშის მფენო ხმებო, გაჩუმდით,
ან დრო დამდგარა ჩემი გაქცევის,
ძალა არ შემწევს ამ ხმების ნდობის.

ის მომაგონებს ბედნიერ დღეებს -
დაწყნარდეს სიმი, რადგან ამჟამად,
არ მსურს ვუმზერდე ან გამახსენდეს,
როგორი გავხდი, როგორი ვიყავ.

ის ხმა, რომელიც მიტკბობდა ჰანგებს
გაქრა, შეუწყდა ხიბლი და ჯადო,
ახლა კი მის ნაზ ჰანგს იმეორებს
მხოლოდღა ჰიმნი სამგლოვიარო!

დიახ,  ისინი სუნთქავენ შენით,
თირზა ძვირფასო, ახლა  ხარ მტვერი;
რაც ერთდროს ჟღერდა კეთილხმოვნებით,
გულისთვის არის ახლა უშვერი!

ის ყველაფერი უკვე მიჩუმდა!
მისი ექო კი ისევ მათრთოლებს,
კვლავ მესმის, რამაც ხმა გაიკმინდა,
რაც უკვე აღარ უნდა მესმოდეს;

დაეჭვებული  სული კანკალებს,
ძილშიც ჩამესმის მისი ხმის ტონი,
გაგების ჟინი გამომაფხიზლებს,
მესმის დუმილი კვლავ მარტოობის.

ძვირფასო თირზა! ძილშიც, ღვიძილშიც,
ახლა ხარ მხოლოდ  ტკბილი სიზმარი -
სიღრმეებს ზევით  ვარსკვლავი მთრთოლი,
რომ მოარიდა მიწას კამკამი.

ვინც ნაღვლიანი  გზები სიცოცხლის
უნდა ვლოს, ცა რომ ბნელდება რისხვით,
დიდხანს იგლოვოს უნდა ის სხივი,
რომ უნათებდა  ბილიკს სიკეთით.

2 აგვისტო, ელიაობა, 2012 წ.



AWAY, AWAY, YE NOTES OF WOE ! –
By Lord Byron


Away, away, ye notes of woe !
Be silent, thou once soothing strain,
Or I must flee from hence --- for, oh !
I dare not trust those sounds again.

To me they speak of brighter days ---
But lull the chords, for now, alas !
I must not think, I may not gaze,
On what I am --- on what I was.

The voice that made those sounds more sweet
Is hush'd and all their charms are fled
And now their softest notes repeat
A dirge, an anthem o'er the dead !

Yes, "Thyrza" yes, they breathe of thee,
Beloved dust !  Since dust thou art;
And all that once was harmony
Is worse than discord to my heart !

'Tis silent all !  --- but on my ear
The well remember'd echoes thrill;
I hear a voice I would not hear,
A voice that now might well be still;

Yet oft my doubting soul 't will shake;
Even slumber owns its gentle tone,
Till consiousness will vainly wake
To listen, though the dream be flown.

Sweet Thyrza !    Waking as in sleep,
Thou art but now a lovely dream;
A star that trembled o'er the deep,
Then turn'd from earth its tender beam.

But he who through life's dreary way
Must pass, when heaven is veil'd in wrath,
Will long lament the vanish'd ray
That scatter'd gladness o'er his path.

December 6, 1811

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები