ნაწარმოებები


ლიტერატურული კონკურსი „ლილე 2018“     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში და ფორუმზე, კონკურსების თემაში

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
14 სექტემბერი, 2012


უილიამ შექსპირი - სონეტი XX IX

როცა ბედის და კაცისაგან დამცირებული,
გამოვიგლოვებ სიობლეს და მიუსაფრობას,
დაყრუებულ ცას  ფუჭ ვედრებით მიჩერებული,
ვწყევლი საკუთარ გაჩენის დღეს, უბადრუკ ყოფას,

გამოულევი იმედები მსურს ზოგიერთის,
ზოგის მშვენება,  მეგობრები გამორჩეული,
ან ხელოვნება, ან გონების თვალსაწიერი,
რადგან ნაკლებ ვარ კმაყოფილი მონიჭებულით;

ამგვარ ფიქრებით თითქმის მუდამ თავი მძულდება,
შენზე ანაზდად გაფიქრება  მიცვლის განწყობას,
როგორც ტოროლა რიჟრაჟისას, ისე მაღლდება
პირქუშ მიწიდან და ჰიმნების იწყებს გალობას.

მომენიჭება გახსენებით  მე ჩემი მეტრფის,
იმგვარი ტკბობა, რომ არ გავცვლი გვირგვინზეც მეფის.

14 სექტემბერი, 2012 წ.



William Shakespeare – Sonnet XXIX


When, in disgrace with fortune and men's eyes,
I all alone beweep my outcast state
And trouble deaf heaven with my bootless cries
And look upon myself and curse my fate,

Wishing me like to one more rich in hope,
Featured like him, like him with friends possess'd,
Desiring this man's art and that man's scope,
With what I most enjoy contented least;

Yet in these thoughts myself almost despising,
Haply I think on thee, and then my state,
Like to the lark at break of day arising
From sullen earth, sings hymns at heaven's gate;

For thy sweet love remember'd such wealth brings
That then I scorn to change my state with kings.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები