ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
19 სექტემბერი, 2012


უილიამ შექსპირი - სონეტი XXX

სანუკვარ ფიქრთა როცა ვმართავ მდუმარე სხდომას,
მოწმედ ვიძახებ მოგონებებს წარსულის ხსოვნის,
ამოვიოხრებ, როცა ვხედავ ამდენ შეცდომას,
წლების გაფლანგვას ვსაყვედურობ თავს გულისწყრომით.

ტირილს უჩვევი თვალი მერე ცრემლში ეშვება,
ძვირფას მეგობრებს რადგან მალავს ღამე უვადო,
წარსული დარდის ისევ მიწევს გამოგლოვება,
გამქრალ ლანდების გახსენებით დანაკარგს ვდარდობ.

და ისევ ვგლოვობ ადრე უკვე რაც მიგლოვია,
თვალს გადავავლებ ჩამონათვალს უბედურების,
უწინდელ გლოვას თითქოს ახლა ყავლი გასვლია,
ხელახლა მქონდეს ვითომ ვალიც გასასტუმრები.

ამასობაში შენ გიხსენებ, ძვირფასს, სანუკვარს
და ვეღარ ვიტყვი მერე უკვე ბედის სამდურავს.

19 სექტემბერი, 2012 წ.



William Shakespeare – Sonnet XXX


When to the sessions of sweet silent thought
I summon up remembrance of things past,
I sigh the lack of many a thing I sought,
And with old woes new wail my dear time's waste:

Then can I drown an eye, unused to flow,
For precious friends hid in death's dateless night,
And weep afresh love's long since cancell'd woe,
And moan the expense of many a vanish'd sight:

Then can I grieve at grievances foregone,
And heavily from woe to woe tell o'er
The sad account of fore-bemoaned moan,
Which I new pay as if not paid before.

But if the while I think on thee, dear friend,
All losses are restored and sorrows end.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები