ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
17 ოქტომბერი, 2012


უილიამ შექსპირი - სონეტი XXXIV

რატომ დამპირდი ულამაზეს დარიან ამინდს
და ულაბადოდ გამამგზავრე დილაადრიან?
ნება რად დართე დამწეოდა ღრუბელს ცუდმედიდს,
შენი მშვენება დაემალა კვამლებს ავდრიანს?

არ კმარა ღრუბელთ თუ გაარღვევ, ვერ მიქრობს ბალღამს,
ნაგვემი სახის შემშრალებით თუ ჩემზე ზრუნავ,
განა შეაქებს ვინმე ქვეყნად იმდაგვარ ბალზამს,
წყლულს რომ არჩენს და დამცირებას კი ვერ განკურნავს?

შენი სირცხვილიც მწუხარების ვერ მომცემს წამალს,
თუმც ინანიებ, კურნებისთვის ესეც არ მყოფნის:
შემცოდის ნანვა ამსუბუქებს მხოლოდ ოდნავად
ძალზედ მძიმე ჯვარს მიყენებულ შეურაცხყოფის.

მაგრამ ეგ ცრემლი მარგალიტად შენგან დაღვრილი,
არის სიავის შესაფერი გამოსასყიდი.


16 ოქტომბერი, 2012 წ.



William Shakespeare – Sonnet XXXIV


Why didst thou promise such a beauteous day,
And make me travel forth without my cloak,
To let base clouds o'ertake me in my way,
Hiding thy bravery in their rotten smoke?

'Tis not enough that through the cloud thou break,
To dry the rain on my storm-beaten face,
For no man well of such a salve can speak
That heals the wound and cures not the disgrace:

Nor can thy shame give physic to my grief;
Though thou repent, yet I have still the loss:
The offender's sorrow lends but weak relief
To him that bears the strong offence's cross.

Ah! but those tears are pearl which thy love sheds,
And they are rich and ransom all ill deeds.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები