ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
21 ნოემბერი, 2012


უილიამ შექსპირი - სონეტი XL (40)

წაიღე ჩემგან, საყვარელო, სუყველა ტრფობა,
განა მასზე მეტს შეიმატებ, რაც გქონდა ადრეც?
ტყუილად ნუ თვლი ცრუ სიყვარულს ჭეშმარიტ გრძნობად;
ყოველი ჩემი შენი იყო ამ ნამატამდეც.

თუ ჩემს სიყვარულს მიითვისებ ჩემს მიჯნურობით,
ამ სიყვარულის მოხმარებას არ დაგდებ  ბრალად,
თუმც დამნაშავედ ჩაითვლები იმ თვითრჯულობით,
მისკენ რომ ილტვი, ვინც უარგყოფს მერე ადვილად.

მაინც შეგინდობ ჩემს გაძარცვას, სათუთო ქურდო,
თუმც რაც მებადა, იმ ყველაფერს უწყალოდ მპარავ
და მაინც ტრფობის წყენას უფრო ძლიერად ვდარდობთ,
ვიდრე მტრობისგან მოყენებულ ნაცნობ იარას.

ავხორცო ხიბლო, თავბრუს ახვევ ფუჭი ნატვრებით,
თუნდ წყენით მომკალ, ნუ გავხდებით ოღონდაც მტრები.


21 ნოემბერი, მთავარანგელოზობა, 2012 წ.



William Shakespeare – Sonnet XL (40)


Take all my loves, my love, yea, take them all;
What hast thou then more than thou hadst before?
No love, my love, that thou mayst true love call;
All mine was thine before thou hadst this more.

Then if for my love thou my love receivest,
I cannot blame thee for my love thou usest;
But yet be blamed, if thou thyself deceivest
By wilful taste of what thyself refusest.

I do forgive thy robbery, gentle thief,
Although thou steal thee all my poverty;
And yet, love knows, it is a greater grief
To bear love's wrong than hate's known injury.

Lascivious grace, in whom all ill well shows,
Kill me with spites; yet we must not be foes.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები