ნაწარმოებები


პოეზიის საქველმოქმედო საღამო     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში და ფორუმზე http://urakparaki.com/?m=13&Theme=1528     * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
25 ნოემბერი, 2012


უილიამ შექსპირი - სონეტი XLII (42)

ჩემს სატრფოს თუ ფლობ, ეს არ არის ყველა ვარამი,
თუმც უნდა ითქვას, რომ მიყვარდა მე ის გულწრფელად,
სატრფო რომ შენ გფლობს, ეს უფროა ჩემი მწამლავი,
მე სიყვარულში დამარცხება მეტად გამცელავს.

შემცოდე მეტრფეთ ღალატს მხოლოდ ასე ვამართლებ:
ქალი თუ გიყვარს, იმიტომ რომ, იცი მიყვარდა;
და ღალატისთვის ქალსაც აღარ დავამუნათებ,
ჩემი გულისთვის მიჯნურობის ნებას რომ დართავ.

თუკი დაგკარგავ, შეყვარებულს ვაჩუქებ შენს თავს,
თუ მას დავკარგავ, ამ დანაკარგს შევძენ მეგობარს;
ერთურთს იპოვით, ხოლო მე კი ორთავეს გკარგავთ
და ჩემზე ზრუნვით ორივენი ამკიდებთ ამ ჯვარს.

მეგობარი და მე ერთი ვართ, არ ვიტეხ აბრუს;
თავმოტყუებავ! მე ვუყვარვარ მხოლოდ ჩემს მიჯნურს!


25 ნოემბერი, 2012 წ.



William Shakespeare – Sonnet XLII (42)


That thou hast her, it is not all my grief,
And yet it may be said I loved her dearly;
That she hath thee, is of my wailing chief,
A loss in love that touches me more nearly.

Loving offenders, thus I will excuse ye:
Thou dost love her, because thou knowst I love her;
And for my sake even so doth she abuse me,
Suffering my friend for my sake to approve her.

If I lose thee, my loss is my love's gain,
And losing her, my friend hath found that loss;
Both find each other, and I lose both twain,
And both for my sake lay on me this cross:

But here's the joy; my friend and I are one;
Sweet flattery! then she loves but me alone.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები