ქუჩა უგზოობამ შეიწირა,
ხიდი გადავიდა მდინარეზე,
მე სხვა არაფერი შემიძლია,
მხოლოდ დავიწყებას გიანდერძებ.

ხეებს ფოთოლცვენის ქარი ერჩის,
ახლა სხვებზე მეტად ზამთარს სცივა,
რადგან მეგობარი არ მყავს გვერდში,
ჩემი ერთადერთი ძმაკაცი ვარ.

ღალატს რა ხანია ფერი არ აქვს,
გარეცხილ ნამუსსაც არ აქვს ფერი,
რა ქნან მათ, ვინც ვეღარ შველიან თავს,
ან მე რა ვქნა, თუკი აღარ ვშველი.

ერთი პასუხია - არაფერი,
ძებნას ნუ დაუწყებ სხვა პასუხებს,
და ასე მარტივად გადაფარე
შენც ამ მარტოობის საფასური.