ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
16 დეკემბერი, 2012


ჯორჯ გორდონ ბაირონი - მერი ჩავორტს, მისი პორტრეტის მიღებისას

ეს მხოლოდ სუსტი მსგავსებაა შენი სიტურფის
(მეტი სიზუსტე არ ძალუძდა ტალანტს წარმავალს),
თუმც მის წყალობით აღარა მაქვს გული ორჭოფი,
ამიღორძინებს იმედებს და დამტოვებს ცოცხალს.

აქ შემიძლია დავაცქერდე ოქროს დალალებს,
რომ დაგხვევია გარეშემო თოვლისფერ შუბლის;
სილამაზისგან წარმოშობილ ნატიფ ყვრიმალებს
და იმ ბაგეებს, მონად რომ მხდის ამგვარი ხიბლის.

აქ შემიძლია რომ ვუყურო – ოჰ, არა! იმ თვალს,
ლაჟვარდისფერით თხევად ცეცხლში რომ დატივტივებს,
განა ძალუძდა დაეხატა ის მხატვრის ყალამს,
ამ ამოცანის შესრულებას ვერვინ იკისრებს.

აქ თუმცა ვხედავ  სილამაზის ათასგვარ ელფერს;
მაგრამ სად არის სხივი, ტკბილად რომ იფანტება,
სიკაშკაშეს რომ მიანიჭებს თვალების ცისფერს,
თითქოსდა მთვარე ოკეანეს ეთამაშება?

უსიცოცხლო და უგრძნობელო ძვირფასო ასლო!
თილისმის პატრონს, აწი უკვე ვიღა დამნავსავს?
ყველა ცოცხალზე გაცილებით მეტად რომ ფასობ,
გარდა იმისა, ვინც ჩემს გულთან შენ მოგათავსა.

მან ის მიბოძა უსარგებლო შიშით აღვსილმა,
რომ დროს შეეძლო მერყევ სულის გადაბირება,
იმის არმცოდნემ, ამ ხატებამ შეძლო ადვილად
ჩემში ყოველგვარ გრძნობის სწრაფად დამორჩილება.

წლების მანძილზე ეს სურათი მე გამამხნევებს,
მისი დანახვა დაღვრემილსაც სიხარულს მომგვრის;
სიცოცხლის ბოლოს ვისურვებდი თვალწინ დამიდგე,
ამ ნაზი მზერით, როს დრო მოვა სულისამოხდის.


16 დეკემბერი, 2012 წ.




Title:    To Mary, on Receiving Her Picture
Author: Lord Byron

This faint resemblance of thy charms,
(Though strong as mortal art could give,)
My constant heart of fear disarms,
Revives my hopes, and bids me live.

Here, I can trace the locks of gold
Which round thy snowy forehead wave;
The cheeks which sprung from Beauty's mould,
The lips, which made me 'Beauty's' slave.

Here I can trace--ah, no! that eye,
Whose azure floats in liquid fire,
Must all the painter's art defy,
And bid him from the task retire.

Here, I behold its beauteous hue;
But where's the beam so sweetly straying,
Which gave a lustre to its blue,
Like Luna o'er the ocean playing?

Sweet copy! far more dear to me,
Lifeless, unfeeling as thou art,
Than all the living forms could be,
Save her who plac'd thee next my heart.

She plac'd it, sad, with needless fear,
Lest time might shake my wavering soul,
Unconscious that her image there
Held every sense in fast controul.

Thro' hours, thro' years, thro' time,'twill cheer
My hope, in gloomy moments, raise;
In life's last conflict 'twill appear,
And meet my fond, expiring gaze.

1806

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები

საიტის წევრს ნიკით:  მელ.ზ. ვულოცავთ დაბადების დღეს