ნაწარმოებები


პოეზიის საქველმოქმედო საღამო     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში და ფორუმზე http://urakparaki.com/?m=13&Theme=1528     * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
8 იანვარი, 2013


უილიამ შექსპირი - სონეტი L (50)

შორს გამგზავრება ჩემთვის მუდამ მძიმე ხვედრია,
ქანცისგამწყვეტი მგზავრობა თუმც დასრულებულა, 
მაგრამ შვება და მოსვენება დამაყვედრიან –
“დიდი მანძილით მეგობართან დაშორებულხარ!”

ჩემი  ვარამით  გადავღალე ახლაც ჯაგლაგი,
ძლივს მიჩანჩალებს, რადგან მხედრის მიათრევს დარდებს,
თითქოს საბრალო მიმხვდარია ალღოს კარნახით,
განშორებისას, მხედარს არ სურს მისი სიმარდე.

მოთმენით იტანს სისხლიანი დეზის შემოკვრას,
დროგამოშვებით რომ ჩავასობ კანში სიბრაზით,
საწყალობელი აღმოხდება გმინვა და ოხვრა,
დეზის შესობას რომ აჭარბებს მისი სიბასრით.

მისი ეს ოხვრა სულში მიჩენს მძიმე იარას
- წინ ვაებაა, სიხარულმა კი ჩაიარა.


8 იანვარი, 2013 წ.



William Shakespeare – Sonnet L (50)


How heavy do I journey on the way,
When what I seek, my weary travel's end,
Doth teach that ease and that repose to say
'Thus far the miles are measured from thy friend!'

The beast that bears me, tired with my woe,
Plods dully on, to bear that weight in me,
As if by some instinct the wretch did know
His rider loved not speed, being made from thee:

The bloody spur cannot provoke him on
That sometimes anger thrusts into his hide;
Which heavily he answers with a groan,
More sharp to me than spurring to his side;

For that same groan doth put this in my mind;
My grief lies onward and my joy behind.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები