ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
5 მარტი, 2013


უილიამ შექსპირი - სონეტი LX (60)

როგორც ტალღები ესწრაფვიან კენჭოვან ნაპირს,
ჩვენი წუთებიც მიელტვიან მათ სასრულ ბოლოს;
ყველა მომდევნო ელოდება თავის კუთვნილ რიგს,
განუხრელ ჯაფით  წინსწრაფვისთვის  ლამობს  იბრძოლოს.

დაბადებული  ნათლის  ზღვაში  ყოველი ჩვილი
ცოცვით მიილტვის სიმწიფისკენ,  დაიდგამს ჯიღას,
დაბნელებების მრუდით ხდება გვირგვინმოხდილი,
ისევ  დრო ართმევს, გულუხვობით რაც მიანიჭა.

დრო გაახუნებს  სიჭაბუკის აყვავებულ ფერს,
დაამახინჯებს ნაოჭებით სილამაზის შუბლს,
შთანთქავს ბუნების საუნჯეებს უიშვიათესს
და  მისი ცელი ყოველივეს გახდის შებღალულს.

თუმც ვიმედოვნებ, ჩემი ლექსი დროსაც გაუძლებს,
მომსვრელი ხელით დრო შენს  ქებას  ვერას დააკლებს.


5 მარტი, 2013 წ.




William Shakespeare – Sonnet LX (60)


Like as the waves make towards the pebbled shore,
So do our minutes hasten to their end;
Each changing place with that which goes before,
In sequent toil all forwards do contend.

Nativity, once in the main of light,
Crawls to maturity, wherewith being crown'd,
Crooked elipses 'gainst his glory fight,
And Time that gave doth now his gift confound.

Time doth transfix the flourish set on youth
And delves the parallels in beauty's brow,
Feeds on the rarities of nature's truth,
And nothing stands but for his scythe to mow:

And yet to times in hope my verse shall stand,
Praising thy worth, despite his cruel hand.



კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები