ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
14 მარტი, 2013


უილიამ შექსპირი - სონეტი LXII (62)

საკუთარ-თავის სიყვარულის ცოდვით ვარ მთვრალი,
მოწამლული  მაქვს  თვალი, სული, მთელი სხეული;
ამ ცოდვისაგან არ არსებობს რამე წამალი,
გულში ღრმად არის საუკუნოდ დამკვიდრებული.

ყველაზე  ტურფად  ჩემი  სახე  მომეჩვენება,
მხიბლავს ჩემივე ტანისა  და ქცევის სიკარგე,
მევე  განვსაზღვრავ  საკუთარი  თავის  ღირსებას,
ვთვლი  -  ღირსებებით  ქვეყნად  ყველას  გადავაჭარბე.

თუკი სარკეში ჩემს ანარეკლს თვალი მოვკარი, -
წლებით მოთრიმლულს, ნაგვემსა და ძლიერ შელახულს,
ის ჩემს თვითტრფობას დამანახვებს უკვე სხვა თვალით,
დანაშაულად  მომაჩვენებს ამგვარ სიყვარულს.

თუმცა, როდესაც თავს შევიქებ, შენ მოგიაზრებ,
რადგან  სიბერეს  სიჭაბუკით  გამილამაზებ.


14 მარტი, 2013 წ.



William Shakespeare – Sonnet LXII (62)



Sin of self-love possesseth all mine eye
And all my soul and all my every part;
And for this sin there is no remedy,
It is so grounded inward in my heart.

Methinks no face so gracious is as mine,
No shape so true, no truth of such account;
And for myself mine own worth do define,
As I all other in all worths surmount.

But when my glass shows me myself indeed,
Beated and chopp'd with tann'd antiquity,
Mine own self-love quite contrary I read;
Self so self-loving were iniquity.

'Tis thee, myself, that for myself I praise,
Painting my age with beauty of thy days.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები