გაზაფხულის გვირგვინს ვამკობ,
გვირილა ვარ, ყვითელგულა.
გამომივლის ხოლმე მაკო
და შემკონავს თაიგულად.

ანდა ლამაზ გვირგვინს დაწნავს,
რომ მიართვას თავის ბებოს,
სიყვარულის ვისაც არ სწამს
გვირილაზე  მარჩიელობს.

მე კი ამდენს რა გამომლევს?!
ჩემი არის მთელი მდელო,
მზე მიყურებს საღამომდე,
ღრუბელო არ გადადენო...