ნაწარმოებები


პოეზიის საქველმოქმედო საღამო     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში და ფორუმზე http://urakparaki.com/?m=13&Theme=1528     * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
9 აპრილი, 2013


უილიამ შექსპირი - სონეტი LXXI (71)

ნუ შეიცხადებ, დამინახავ როდესაც მომკვდარს,
როს მოგესმება ნაღვლიანი გლოვის ზარები,
სამარისაკენ გააცილებ როცა ჩემს ცხედარს,
ბილწ მატლებიან მიწას როცა მივებარები.

ეს სტრიქონები თუმც მარადის გემახსოვრება,
გთხოვ დამივიწყო, რადგან მე ხომ მიყვარხარ ისე,
არ მსურს შენს ფიქრში გავაგრძელო ჩემი ცხოვრება,
შენს მწუხარებას თუ ეს ფიქრი წაახალისებს. 

ჩემს ლექსებს თუმცა სამახსოვროდ შენ დაგიტოვებ,
როდესაც, ალბათ, შევერევი მიწას აყალოს,
გთხოვ, ამ უბადრუკ სახელს ნუღარ გაიმეორებ,
რომ ჩემთან ერთად შენი ტრფობაც გარდაიცვალოს,

რომ არ შეგატყოს ყოვლისმცოდნე სამყარომ გლოვა,
არ დაგაყაროს სიყვარულის გამო ქოქოლა.


9 აპრილი, 2013 წ.




William Shakespeare – Sonnet LXXI (71)


No longer mourn for me when I am dead
Then you shall hear the surly sullen bell
Give warning to the world that I am fled
From this vile world, with vilest worms to dwell:

Nay, if you read this line, remember not
The hand that writ it; for I love you so
That I in your sweet thoughts would be forgot
If thinking on me then should make you woe.

O, if, I say, you look upon this verse
When I perhaps compounded am with clay,
Do not so much as my poor name rehearse.
But let your love even with my life decay,

Lest the wise world should look into your moan
And mock you with me after I am gone.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები