ნაწარმოებები


პოეზიის საქველმოქმედო საღამო     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში და ფორუმზე http://urakparaki.com/?m=13&Theme=1528     * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
19 აპრილი, 2013


უილიამ შექსპირი - სონეტი LXXIV (74)

ნუ დაიდარდებ, თუ იმ ციხის დამედო ხუნდი -
არც თავდებობა რომ არ ჭრის და არც საწინდარი,
ჩემს სიცოცხლეს ხომ ამ სტრიქონში წილი ეკუთვნის
და შენ დაგრჩება, როგორც ჩემი მოსაგონარი.

როცა ამ ლექსებს წაიკითხავ, ისევ იხილავ,
თუ რა ნაწილი მქონდა შენთვის შემოწირული,
როდესაც მიწა მიითვალავს კუთვნილ სათვალავს,
შენი იქნება უმჯობესი ნაწილი – სული.

განა დაკარგავ რამეს, გარდა სიცოცხლის ლექის,
ნადავლს მატლების, რომ გავხდები სხეულით მკვდარი,
როცა ლაჩარი არამზადის დანით ვიძლევი
და არ იქნება ხსოვნის ღირსი მდარე ცხედარი.

რომელიც ფასობს მარტოოდენ მისი შიგთავსით
და რომლის სულის მიერითგან შენ ხარ საცავი.


19 აპრილი, 2013 წ.




William Shakespeare – Sonnet LXXIV (74)


But be contented: when that fell arrest
Without all bail shall carry me away,
My life hath in this line some interest,
Which for memorial still with thee shall stay.

When thou reviewest this, thou dost review
The very part was consecrate to thee:
The earth can have but earth, which is his due;
My spirit is thine, the better part of me:

So then thou hast but lost the dregs of life,
The prey of worms, my body being dead,
The coward conquest of a wretch's knife,
Too base of thee to be remembered.

The worth of that is that which it contains,
And that is this, and this with thee remains.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები