ნაწარმოებები


პოეზიის საქველმოქმედო საღამო     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში და ფორუმზე http://urakparaki.com/?m=13&Theme=1528     * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
20 მაისი, 2013


უილიამ შექსპირი - სონეტი LXXX (80)

როცა შენზე ვწერ, უნებურად ამიტანს ძრწოლა,
რადგან შეგაქებს ჩემზე უფრო ძალუმი სულის,
ბოლომდე ხარჯავს ყველა თავის შესაძლებლობას,
შენი ხოტბისას მის გამო ვარ ენადაბმული. 

შენი ღირსება რადგან ვრცელი ოკეანეა,
უბრალო ნავს თუ ამაყ ხომალდს ზიდავს თანაბრად,
ჩემი თავხედი ნავი, თუმც მის გემზე მდარეა,
ცურვას განაგრძობს ფართო წყლებში დაუკითხავად.

წყლის ზედაპირზე მატივტივებს მცირე შეწევნაც,
ის კი უძირო სიღრმეებსაც არ ეპუება;
ჩემი ნავი თუ ტალღისაგან დაილეწება,
მის გემს დაიცავს მედიდური აგებულება.

მე თუ გამრიყა, ხოლო მან კი განაგრძო წინსვლა,
ცუდი ის არის: სიყვარულს რომ მიქცევს სიკვდილად.


20 მაისი, 2013 წ.



William Shakespeare – Sonnet LXXX (80)


O, how I faint when I of you do write,
Knowing a better spirit doth use your name,
And in the praise thereof spends all his might,
To make me tongue-tied, speaking of your fame!

But since your worth, wide as the ocean is,
The humble as the proudest sail doth bear,
My saucy bark inferior far to his
On your broad main doth wilfully appear.

Your shallowest help will hold me up afloat,
Whilst he upon your soundless deep doth ride;
Or being wreck'd, I am a worthless boat,
He of tall building and of goodly pride:

Then if he thrive and I be cast away,
The worst was this: my love was my decay.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები