ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
26 მაისი, 2013


უილიამ შექსპირი - სონეტი LXXXI (81)

ან მე დავაწერ მოსაგონარ სიტყვას შენს საფლავს,
ან მოესწრები ჩემი ხორცის მიწაში ლპობას,
სიკვდილს არ ძალუძს შენი ხსოვნის აქედან წაშლა,
მაშინ როდესაც ჩემი ხსოვნა მთლად მოისპობა.

ამიერიდან ეგ სახელი იცოცხლებს მარად,
მე რომ მოვკვდები, დამივიწყებს მთელი სამყარო:
საერთო საფლავს თუკი მიწა მომცემს სამარხად,
შენ უნდა თვალთა აკლდამებმა დაგაბინადრონ.

შენს სამახსოვრო ძეგლად ვტოვებ ამ სათუთ ლექსებს,
რომ წაიკითხონ შეუქმნელმა ჯერაც თვალებმა,
ურიცხვი ენა შენს რაობას მაშინ ახსენებს,
ახლა ვინც სუნთქავს, როცა ყველა მიიცვალება.

მარად იცოცხლებ კალმის ძალით - გაძლევ პირობას, -
კაცთ ბაგეებშიც, სადაც სულთქმა მეტად იგრძნობა.


26 მაისი, 2013 წ.



William Shakespeare – Sonnet LXXXI (81)


Or I shall live your epitaph to make,
Or you survive when I in earth am rotten;
From hence your memory death cannot take,
Although in me each part will be forgotten.

Your name from hence immortal life shall have,
Though I, once gone, to all the world must die:
The earth can yield me but a common grave,
When you entombed in men's eyes shall lie.

Your monument shall be my gentle verse,
Which eyes not yet created shall o'er-read,
And tongues to be your being shall rehearse
When all the breathers of this world are dead;

You still shall live — such virtue hath my pen —
Where breath most breathes, even in the mouths of men.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები