დაშვება


ჩემი ჩამქრალი თვალებივით დილაც ბაცია,
ლექსის არწერა ამ წუთებში სიზარმაცეა...
ვეშვები დაბლა, ჩემეული ვარამი დამაქვს,
ქვაფენილით ვგრძნობ ნამმორეულ ვარაზის დაღმართს.

ვჩერდები და გულს ვაყურადებ, ხომ არ გაჩერდა,
ბოლო დროს რაღაც უცნაური ჩვევა დამჩემდა,
ვუსმენ და მესმის ჩემივე ხმა, ხმა წარსულიდან,
გაფანტულია შეგრძნებებიც, დაკარგულია.

და მივუყვები ისევ ასფალტს, ფოთლით მოკირწყლულს,
აღარც სამების ზარი მახლავს, ვთიშავ მობილურს,
გზაჯვარედინს ვკვეთ, ვხვდები სულში ახლოა ჯვარცმა,
რა დროს შიშია, ისე, ჩვენში რომ დარჩეს, ახლა!

და მეც ვახშირებ ნატერფალს და არ მეშინია,
ვინ რას იფიქრებს, როცა მნახავს ასეთ ჟინიანს,
მიუხედავად იმისა, რომ მძულს ეს დაშვება,
როგორც ის ტვირთი თანდათან რომ მართმევს ბავშვობას.

ის ტვირთი, ყოველ ნაბიჯზე რომ უფრო მძიმდება,
და, კაცმა რომ თქვას, სიმსუბუქეც რაში მჭირდება,
მაინც ვერაფრით მოვიშორებ ცოდვის ბაცილებს,
ჰოდა, მივდივარ, ზურგის ქარით მტკვარი მაცილებს...

თეა ულამაზესი ლექსია, მით უმეტეს, რომ ემილი დიკინსონივით რითმებისათვის ყურადღება არ მიგიქცევიათ ამ შემთხვევაში.

ჩემი ლექსი "რაღაც არ გჯერა" კი ჯვარს აცვეს, რითმებია სუსტიო, თუმცა ასეთივე მუსიკალურია.

+2!!!

კარგია თეა5

არაუშავს მომეცონა ახალი ვარ და პირველი სშენი ლეკსი ცავიკიტხე

"და მეც ვახშირებ ნატერფალს და არ მეშინია,
ვინ რას იფიქრებს, როცა მნახავს ასეთ ჟინიანს,
მიუხედავად იმისა, რომ მძულს ეს დაშვება,
როგორც ის ტვირთი თანდათან რომ მართმევს ბავშვობას.

ის ტვირთი, ყოველ ნაბიჯზე რომ უფრო მძიმდება,
და, კაცმა რომ თქვას, სიმსუბუქეც რაში მჭირდება,
მაინც ვერაფრით მოვიშორებ ცოდვის ბაცილებს,
ჰოდა, მივდივარ, ზურგის ქარით მტკვარი მაცილებს..."  - ესენი ძალიან, ძალიან კარგებია.
დანარჩენს მუშაობა უნდა...

"და მეც ვახშირებ ნატერფალს და არ მეშინია" - ეს არის ფანტასტიური. ბრავოოოოოოოოო

გმადლობთ!:)

არა ძალიან კარგი:)

კარგი ხარ 5

5 !

ვჩერდები და გულს ვაყურადებ..

მოგისმინე..

მოიშორებ.. თე.. უფრო თავისუფლად ისუნთქე.. ბევრი გაიღიმე და გათავისუფლდი..

ჰოდა, მივდივარ, ზურგის ქარით მტკვარი მაცილებს...

თეა,რა კარგი ხაროოოო! :)

გაიხარე, გამახარე და კიდევ ერთსაც გაახარებ...:)

5555555555

ეს  როგორ  გამომრჩა? 
ძალიან  კარგია      :)      5

გაიხარეთ:)

555555555555555555555თეას

როგორც ის ტვირთი თანდათან რომ მართმევს ბავშვობას...
5 :)

მომენატრე კუწკუწ  :)

თეეეე მიუხედავად ლექსის სიკარგისა, არ არის მაინც შენებური :) 5

კარგი ხარ თე და მომენატრე კიდე :-*

რა დროს შიშია, ისე, ჩვენში რომ დარჩეს, ახლა!

მიუხედავად იმისა, რომ მძულს ეს დაშვება,
როგორც ის ტვირთი თანდათან რომ მართმევს ბავშვობას.

მძაფრი
ეს მუხტი არ მახსოვს პოეთეასთან:)
და მოწონებაც ასეთ მოლექსებას

:-*

ვჩერდები და გულს ვაყურადებ, ხომ არ გაჩერდა,
ბოლო დროს რაღაც უცნაური ჩვევა დამჩემდა,
ვუსმენ და მესმის ჩემივე ხმა, ხმა წარსულიდან,
გაფანტულია შეგრძნებებიც, დაკარგულია.

ყოჩაღ, თეაკო!
10

ჩემიიიიიიიიიიიიიიიიიიიიი.................

თე...მე არ მომეწონა....

და შენ ძალიან მომენატრე...ლიტელიტზე შენი სურათები დავადებინე და წამიშალეს ის გვერდი სულ...

>:D< კაერგია!5

მარქვი, რა უყავ? სად წარმიღე სულის მშვიდობა?---ტატოს ეს ლექსი გამახსენდა.
კარგი გოგო ხარ ძალიან...

გმადლობთ:)

და, კაცმა რომ თქვას, სიმსუბუქეც რაში მჭირდება

;;)

ჩემი თეა :-* 5

ის ტვირთი, ყოველ ნაბიჯზე რომ უფრო მძიმდება,
და, კაცმა რომ თქვას, სიმსუბუქეც რაში მჭირდება,
მაინც ვერაფრით მოვიშორებ ცოდვის ბაცილებს,
ჰოდა, მივდივარ, ზურგის ქარით მტკვარი მაცილებს...

:)

როგორც დიდი ფილოსოფოსი იტყოდა: ღირებული აზრები გზადაგზა იბადებიან. ეგრე გააგრძელე.

მშვენიერი ლექსიააა 5555

გზაჯვარედინს ვკვეთ, ვხვდები სულში ახლოა ჯვარცმა,
რა დროს შიშია, ისე, ჩვენში რომ დარჩეს, ახლა!
თე, სიხარულო, ასე ვარ ეხლა,
ხშირია მომენტები, ჯვარცმასთან რომ მიგაახლოვებს,
შიში თუ დაძლიე შენში,
ყველაფერს თავის სახელს დაარქმევ,
მიყვარხარ თე!!!!!!!!!!!!!!!
5

კარგი მარშუტია, მაგრამ პრომეთესთან ტროტუარია ცოტათი გადათხრილი. აჰ, თქვენ ალბათ ბასეინისკენ ჩაუხვიეთ.5

თე.. რა საოცარი გოგო ხარ და ძალიან კარგი პოეტი, თე...