ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
27 ივნისი, 2013


უილიამ შექსპირი - სონეტი LXXXVI (86)

ეს ხომ არ იყო იმ დიადი ლექსით აღძრული
ზვიადი გემი, შენ რომ სურდი ძვირფას ალაფად,
რომ დამიგმანა ტვინში ყველა ფიქრი ზრდასრული,
გამზრდელი საშო რომ აქცია მათვე საფლავად?

ეს ხომ არ იყო მისი სული, ვისმა მგოსნობამ,
სულებისაგან განსწავლულმა, პირი ამიკრა?
არა, რადგანაც ღამეული ამქრის მისნობამ,
მისთვის მიძღვნილმა, ჩემი ლექსი ვერ განაცვიფრა. 

არც მას და არც მის თავაზიან ღამეულ ნაცნობს,
ყოველღამით ვინც შეაჩეჩებს გონებრივ უნარს,
არ შეუძლიათ გამარჯვებით რომ დაიქადნონ,
სისუსტის გამო არ ვამბობდი წერაზე უარს.

მაგრამ იერით როს გაავსე ლექსი მავანის,
სასო წამერთვა უკმარობით ქების საგანის.


27 ივნისი, 2013 წ.




William Shakespeare – Sonnet LXXXVI (86)



Was it the proud full sail of his great verse,
Bound for the prize of all too precious you,
That did my ripe thoughts in my brain in hearse,
Making their tomb the womb wherein they grew?

Was it his spirit, by spirits taught to write
Above a mortal pitch, that struck me dead?
No, neither he, nor his compeers by night
Giving him aid, my verse astonished.

He, nor that affable familiar ghost
Which nightly gulls him with intelligence
As victors of my silence cannot boast;
I was not sick of any fear from thence:

But when your countenance fill'd up his line,
Then lack'd I matter; that enfeebled mine.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები