ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
11 ივლისი, 2013


უილიამ შექსპირი - სონეტი XC (90)

მაშ შემიძულე თუ ისურვებ, თუმც მიჯობს ახლა,
როცა სამყარო მომართულა ჩემს წინააღმდეგ,
ბედის დაცინვას შეუერთდი,  წელში რომ მრკალავს,
წაგების შემდეგ დასაღუპად რომ არ დამატყდე.

მაშინ ნუ მოხვალ, გულში დარდი როს ჩახშობილა,
შემოვლითი გზით რომ არ ჩამცე ზურგში ხანჯალი,
ქარიან ღამეს ნუ დაურთავ წვიმიან დილას,
არ გადავადდეს  განშორება  ამგვარ  ჯანჯალით.

ნუ მოიტოვებ ბოლოსათვის ჩემთან საქიშპოს,
წვრილმანი დარდი როს შემასმევს თავის სამსალას,
მსურს წამოხვიდე  უმალ ჩემზე საიერიშოდ,
ბედის სიმუხთლის გამოვცადო ერთბაშად ძალა.

და ის რაც ახლა მეჩვენება მწარე ვარამად,
შენი დაკარგვით ჩაიგდება უკვე არაფრად.


11 ივლისი 2013 წ.



William Shakespeare – Sonnet XC (90)


Then hate me when thou wilt; if ever, now;
Now, while the world is bent my deeds to cross,
Join with the spite of fortune, make me bow,
And do not drop in for an after-loss:

Ah, do not, when my heart hath 'scoped this sorrow,
Come in the rearward of a conquer'd woe;
Give not a windy night a rainy morrow,
To linger out a purposed overthrow.

If thou wilt leave me, do not leave me last,
When other petty griefs have done their spite
But in the onset come; so shall I taste
At first the very worst of fortune's might,

And other strains of woe, which now seem woe,
Compared with loss of thee will not seem so.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები