ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
17 ივლისი, 2013


უილიამ შექსპირი - სონეტი XC1I (92)

თავი წამგვარე, თუ გინდა რომ დღე დამიმოკლდეს,
მაინც ჩემი ხარ, სანამ ქვეყნად ცოცხალი დავალ,
რადგან არ გასტანს სიყვარულზე მეტხანს სიცოცხლე,
შენით საზრდოობს და შეწყდება ტრფობის კვალდაკვალ.

მაშინ არც უნდა მეშინოდეს უდიდეს ელდის,
თუ უმცირესი ბოროტებაც მომიღებს ბოლოს,
ვიცი სიკვდილით უკეთესი ხვედრი მომელის,
ახირებული საესავად ვიდრე მეყოლო.

თავის განდრეკით შენ ვერ შეძლებ ჩემს წყენინებას,
რადგან სიცოცხლეს მომისწრაფებ ცვლილებით აზრის,
ო, მეც ხომ ვპოვე ჩემი წილი ბედნიერება,
მერე რა, თუკი რაც მაჩუქე, ისევ შენ წამგვრი!

არის მშვენება-კურთხეული არ ჰქონდეს ლაქა?
ვინ იცის, ეგებ სივერაგეს სატრფო მიმალავს.


17 ივლისი, 2013 წ.




William Shakespeare – Sonnet XCII (92)


But do thy worst to steal thyself away,
For term of life thou art assured mine,
And life no longer than thy love will stay,
For it depends upon that love of thine.

Then need I not to fear the worst of wrongs,
When in the least of them my life hath end.
I see a better state to me belongs
Than that which on thy humour doth depend;

Thou canst not vex me with inconstant mind,
Since that my life on thy revolt doth lie.
O, what a happy title do I find,
Happy to have thy love, happy to die!

But what's so blessed-fair that fears no blot?
Thou mayst be false, and yet I know it not.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები