ნაწარმოებები



ავტორი: გლახო
ჟანრი: პოეზია
21 ივლისი, 2013


წუთისოფელში - მოზომილად მხოლოდ ბრმა ცრუობს!!- (და მეც ვიცრუე ალბათ წასვლა, რადგან დავბრუბდი)


ჟანრი:  პოეზია
სათაური:
შენი ხატება (მამულს)
ნაწარმოები:

წუთისოფელში - მოზომილად მხოლოდ ბრმა ცრუობს!!-
ჩემი ლექსები შენი სუნთქვით ხდება  ფრთიანი.
ამიხსენ თვალი!! - ვით რიგითმა რომ გემსახურო!! -
ყველაზე დიდი სატყუარა სახელი არი!!

ამიფრქვი სული! - კვლავ წკრიალა ლირიკის სტვირით,
რომ სისხლში ქუხდეს შემართება ურჩი არწივის,
სულ გენთო ფარად!! - ვერ სათქმელი სატანის პირით!! -
რისხვის ამტანი ცეცხლის გულის ჯარისკაცივით!!

ყოველ ხილვაში თვალწინ მედგას შენი ხატება -
როგორც სიტურფის გაცისკრება ჯერარსმენილი(!!):
უკვდავის სხივი –
                                ღვთისებრ შენი წვით მემატება
გენთა გამმაზე  სწორუპოვრად  გადაფენილი!!

წუთისოფელში – მოზომილად მხოლოდ ბრმა ცრუობს!! –
ჩემი ლექსის სვე შენი სუნთქვით ხდება ფრთიანი.
ამიხსენ თვალი!! –
                        ვით რიგითმა რომ გემსახურო!!–
ყველაზე დიდი სატყუარა სახელი არი!!
                            . . .                                 

                                                                                      (გ.მ.)
                                                                      გლახო. 2013-06-30 10:17:26

ჟანრი:  პოეზია
სათაური:
რარიგ დაჰქრის სევდის ქარი
ნაწარმოები:

დედი, დედი, ნუ ნდობ
                              გზა კრულს –
ნუ მიმართმევ ლახვრის  პირსა:
ნუ გადამცემ ჯვარზე
                            გაკრულს –
შენი მზისთვის ანატირსა...
ნუ მამღერებ ცრუს და
                            მდარულს –
ნუ დამიწყვეტ მარგალიტსა:
სხვა მომტაცებს ჩემს
                                  სიყვარულს –
ვარდის მზეს თუ შუქს
                                      მთვარისა...
...რარიგ დაჰქრის სევდის
                                            ქარი –
ჰაუუ! რარიგ მწარედ  ტირსა :
ავი გულის ტახტად მდგარი –
საკუთარ გულს გახდის
                                    მწირსა!
  . . .                                                                            გლახო. 2013-06-30 10:16:31


ავტორი: გლახო
ჟანრი: პოეზია
19 აპრილი, 2013


მილოცვა

სვე დაგლოცოდეს თვალცქრიალა სამშობლოვ ამ წელს,
სულ კამკამა ცის სანეტარო გეფრქვას ნათელი:
არსობის ზეცა
მარად ისეთ გვირგვინით გრთავდეს,
რომ ორ მრწამს შორის
მზისებრ ენთოს შენი სახელ;ი!
შვენოდეს შენს დღეს უკვდავების ოქროს საწმისი,
პლანეტებტევად სივრცეების წრეთა თილისმა:
ერთხელაც სახე გაიბადროს რწმენით ფრთაშლილით!
უსაყვარლესმა სულის დვრიტამ – შენმა თბილისმა!
იწამონ შენგან, რომ სამყარო არ არის ერთი!
რომ სანავარდოს გედებისას არ უჩანს ბოლო:
ოდესმე უხმოდ, ცის სუფრასთან
მიგიწვევს ღმერთი!
მზევ სასწაულთა!– ჭეშმარიტი გზის სადღეგრძელოდ!
...სვე დაგლოცოდეს თვალცქრიალა
სამშობლოვ ამ წელს!
სულ კამკამა ცის სანეტარო გეფრქვას ნათელი:
არსობის ზეცა მარად ისეთ გვირგვინით გრთავდეს,
რომ ორ მრწამს შორის მზისებრ ენთოს შენი სახელი.
                        . . .                                                                  (გ.მ.)
                                                                                                    გლახო. 2013-06-30 10:14:54


ავტორი: გლახო
ჟანრი: პოეზია
25 აპრილი, 2013


პარიზს

ქვასაც აკრთობს რაინდული
                        გულისძგერა–
ვაწკრიალებ ლექსის
                    სტვირეს
მე ხომ
          შენგან დაკარგული
                      ბედის მზე ვარ –
ერთხელ –
              მაინც !
                  გამიღიმე!...
...ო ღვთაებავ,–
შუბლნათელობს  შენი ძიძა –
მთვარე  –  შენი –
                    გულით დამაქვს:
ის ტურფა ხარ – ვინც
                  პირველმა გამაღვიძა! –
მისაჩუქრა
              ბასრი  შპაგა.
                    +++                         
                                                                              გლახო. 2013-06-30 10:14:00



ავტორი: გლახო
ჟანრი: პოეზია
5 მაისი, 2013

ბედნიერებას ვერსად იპოვი –

აცისკრებს  ფიქრის
                          სამყაროს თოვლი –
რთავენ სივრცეებს მქრქალი
                              თითები:
ბედნიერებას ვერსად
                                  იპოვი –
შუბის ტარს თუ ვერ
                        გადაცილდები...
მერე რომელ მრწამს
                            შესტიროს გულმა –
რომელ სიყვარულს დაუდოს
                                      ფასი?!
მზე ამოინთოს უბიდან
                                  სულმა –
რომ არ გაუწყდეს მოთმენის
                                          ძაფი?
...აცისკრებს ფიქრის
                              სამყაროს თოვლი!
      . . .                                                            გლახო. 2013-06-30 10:13:10



ავტორი: გლახო
ჟანრი: პოეზია
12 მაისი, 2013


ცა ჩემთვის მართლა მადრიგალია

ვეფრქვე!! – ჩურჩულით ვით
                      არყის ხეთა!! –
ველის ყვავილთა უტურფეს
                      ფერებს:
მე შენ მიყვარდი თვით
                        სულზე მეტად! –
ვთრთოდი და მაინც არ
                      დამიჯერე!!
ახლა ? – მხრებსს ვუნთებ
                    ქართა  სიშმაგეს! – 
ცა ჩემთვის მართლა
                        მადრიგალია:
ცეცხლს იქით! – მე რო
                        რისხვას მიცხადებსს!! –
უუნათლესი ხილვის
                                    ქალია!!
    . . .                                              გლახო. 2013-06-30 10:12:37


ავტორი: გლახო
ჟანრი: პოეზია
17 მაისი, 2013


სულის სარკეში

სულ ასე შლიან ცრუ გზნების აფრას,
სკამთა ემბაზზე სკამთა ფიქრები,
მრწამსს ლექსის
                    მუდამ იპვი, მაგრამ
ბედნიერებას?-
                      ვერ ეღირსები.
...იცი?
              სად დაგსვით?!- ფსიქო წამწამზე,
მოწამე მსგავსის არის რიონი,
წკაპ!!-
მიგაისრებთ თავით ასფალტზე,
ვით მივაისრეთ გალაკტიონი.
მერე რა, თუ წვით ღმერთთა სწორი ხარ,
დრო ფოტონებსაც უჩენს ნაპრალებს,
მზე სივრცის რასტყრში
                        ხელს რომ მოიცრავს,
ცრუ გენის -
                  წუთი სოფელს აბრალებს...
რაო?!-
სრულ შევსვით შენი ზიარი-
ზეცა,
      თბილისის
                      ფრთებს რომ გვიმშვენებს?
სკამი მარადის ცოდვილი არი,
ცოდვილთან წყენას
                              გიჟი ახსენებს.
...რა მხრიდან გსურდეს,
                                    გააწან, ურტყი,
ყველა ხედს ერწყმის, ყველა სასწორებს,
სკამის შეგრძნებას სახე აქვს უტყვი,
გასკდე -
            ვერაფრით გამოასწორებ.
...და
      თუ----
              ბუნებამ გაგიჭრა მაინც
და ამოენთე ზევსის ბადაგით,
ამდენ ცოდვილებს
                            წაიყვან საით?! -
უცოდველობის წყალში გადაყრი?!.
მუდამდღე შლიან
                        ცრუ გზნების აფრას,
სკამთა ემბაზზე, სკამთა ფიქრები,
მრწამს ლექსის
                        ჩვენთან იპოვი, მაგრამ-
ბედნიერებ ას?-
                        ვერ ეღირსები.
    . . .             
                                                              გლახო. 2013-06-30 10:11:59


ავტორი: გლახო
ჟანრი: პოეზია
26 მაისი, 2013


მზის წელიწადი!

მთვარის  ოცს იქით - მარად მარტვილ
                                    სულს ასე სჯერა -
ამოიფრქვევა სვემაღალი სახე მზის ფარდი:
დედამთავრული აინთება
                                        ახალი ერა-
სამასსამოცდახუთი ფრთაშლის -
                                        ცისკრის რვა მარტი!
ჩადგება ქალის - ზნეხავერდას -
                                        გულში სხვა რინდი -
დამსხვრეულ ბორკილს  გაიყოლებს
                                            ავი ხვადები:
დედის ცის სილბოს დაუდგება
                                            სრული ამინდი
და ამღერდება მზის ახალი
                                          წელიწადები...
                . . .                                                    გლახო. 2013-06-30 10:11:22



ავტორი: გლახო
ჟანრი: პოეზია
9 ივნისი, 2013


პროფილი!?

ზვრებს  აოგნებს!? -
                          სასწაულის ფერი ა!?
მზის პროფილი ვერ ვინ
                            მისცა ფიქრს!?
მე რომ ვფიქრობ
                          ეგ სულ არაფერია!?
საფიქრია
              განაჩენი  ცის!...
                               
    . . .                                                                        გლახო. 2013-06-30 10:10:51

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები