ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
30 ივლისი, 2013


უილიამ შექსპირი - სონეტი XCV (95)

შენსავე სირცხვილს მიმზიდველს ხდი შენივე ხიბლით,
ვით ვარდში მატლი, შენში ბუდეს იდებს აუგი,
დაგილაქავებს ნორჩ სახელს და შეგირყვნის მწიკვლით!
ო, რა წარმტაცად ნიღბავ ცოდვებს მაგ სიჭაბუკით!
 
თუკი ლამობენ შენს ზურგსუკან გაქიაქებას,
შენს დროსტარებას თუ იგონებს ვინმე გაკილვით,
შენი სახელის ხსენებისას გასხამენ ქებას
და განქარდება ყველა ავი გამოძახილი.

ბიწიერებამ რა ძვირფასი ბინა მონახა,
რომ აგირჩია შეცოდების მყუდრო სამკვიდროდ,
სილამაზით რომ გადაფარავ ყოველგვარ ლაქას,
შენი შეხედვით რათა სხვებიც გადაიბიროს!

მაშ მოერიდე ამ უზომო დროისტარებას,
მტკიცე დანასაც კი აჩლუნგებს ხშირი ხმარება.


30 ივლისი, 2013 წ.



William Shakespeare – Sonnet XCV (95)


How sweet and lovely dost thou make the shame
Which, like a canker in the fragrant rose,
Doth spot the beauty of thy budding name!
O, in what sweets dost thou thy sins enclose!

That tongue that tells the story of thy days,
Making lascivious comments on thy sport,
Cannot dispraise but in a kind of praise;
Naming thy name blesses an ill report.

O, what a mansion have those vices got
Which for their habitation chose out thee,
Where beauty's veil doth cover every blot,
And all things turn to fair that eyes can see!

Take heed, dear heart, of this large privilege;
The hardest knife ill-used doth lose his edge.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები