ნაწარმოებები


პოეზიის საქველმოქმედო საღამო     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში და ფორუმზე http://urakparaki.com/?m=13&Theme=1528     * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
30 აგვისტო, 2013


უილიამ შექსპირი - სონეტი CI (101)

იმის სანაცვლოდ რას გაიღებ, შე ხელუპყარო,
მშვენებით შემკულ ჭეშმარიტს რომ აბუჩად იგდებ?
ჩემი სატრფოა სიმართლის და მშვენების წყარო,
შენც გასაზრდოებს, მისი ქება შენვე გადიდებს.

და საპასუხოდ ამას მეტყვი, მუზავ, უდაოდ:
შეფერადება არ სჭირდება მშვენიერებას;
რომ ჭეშმარიტსაც ერთი ფერი აქვს სამუდამოდ
და რომ უმჯობესს უმდარესი არ შეერევა.

არ საჭიროებს თუმცა ქებას, შენი დუმილით,
თავს ნუ იმართლებ, მუზავ, რადგან შენ გაქვს უნარი,
რომ დაინგრევა სამარის ქვაც ოქროცურვილი,
მისი სახელი მაინც დარჩეს გაუხუნარი.

მე შენ გასწავლი, აღასრულო ეს მსახურება
და ვით ახლაა, სატრფო მსგავსად ემახსოვრებათ.


30 აგვისტო, 2013 წ.




William Shakespeare – Sonnet CI (101)


O truant Muse, what shall be thy amends
For thy neglect of truth in beauty dyed?
Both truth and beauty on my love depends;
So dost thou too, and therein dignified.

Make answer, Muse: wilt thou not haply say
'Truth needs no colour, with his colour fix'd;
Beauty no pencil, beauty's truth to lay;
But best is best, if never intermix'd?'

Because he needs no praise, wilt thou be dumb?
Excuse not silence so; for't lies in thee
To make him much outlive a gilded tomb,
And to be praised of ages yet to be.

Then do thy office, Muse; I teach thee how
To make him seem long hence as he shows now.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები