ნაწარმოებები


პოეზიის საქველმოქმედო საღამო     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში და ფორუმზე http://urakparaki.com/?m=13&Theme=1528     * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
7 სექტემბერი, 2013


უილიამ შექსპირი - სონეტი CII (102)

გამიძლიერდა სიყვარული, თუმც ჰგავს დამცრობილს,
ნაკლებ არ მიყვარს, გარეგნულად კი მოჩანს მცირედ,
გადაიქცევა სიყვარული საგნად ვაჭრობის,
თუკი მიჯნური ყველას ამცნობს ტრფობის სიძვირეს.

ჩვენს მიჯნურობას გაზაფხული სანამ თანსდევდა,
მისთვის სიმღერით მისალმება დამჩემდა ჩვევად,
ზაფხულის დამდეგს ბულბული ვით იქარვებს სევდას,
ხოლო მოსავლის დღეებში კი გალობას რჩება.

განა ზაფხული აღარ არის ისე წარმტაცი,
როცა დგებოდა სევდიან ხმით ღამის სიწყნარე,
ველურ მუსიკით ხეთა რტოებს გაუწყდათ ქანცი,
ჩიტთა ჟივილში ჩაიკარგა ხმის სინარნარე.

ბულბულის მსგავსად, ხანდახან მეც ხმას გავიკმინდავ,
სიმღერით თავი შეგაწყინო, რადგან არ მინდა.


5 სექტემბერი, 2013 წ.



William Shakespeare – Sonnet CII (102)

My love is strengthen'd, though more weak in seeming;
I love not less, though less the show appear:
That love is merchandized whose rich esteeming
The owner's tongue doth publish every where.

Our love was new and then but in the spring
When I was wont to greet it with my lays,
As Philomel in summer's front doth sing
And stops her pipe in growth of riper days:

Not that the summer is less pleasant now
Than when her mournful hymns did hush the night,
But that wild music burthens every bough
And sweets grown common lose their dear delight.

Therefore like her I sometime hold my tongue,
Because I would not dull you with my song.


კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები