ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
13 სექტემბერი, 2013


უილიამ შექსპირი - სონეტი CIV (104)

ვერასდროს შეძლებ, საყვარელო, რომ დამიბერდე,
კვლავ ისეთი ხარ, ვით პირველად მოგკარი თვალი,
სამი ზაფხულის სიამაყე ტყეებს დაბერტყეს
მერე ზამთრებმა, შენ კი მაინც ხარ შეუვალი.

სამჯერ დაუდგა ცელქ გაზაფხულს ჟამი შოშმინის,
როს შემოდგომამ წარიტაცა მისი საფასე,
სამი აპრილი დაიბუგა თუმც ქარშოშინით, 
შენ არც სიქორფე დაგიკარგავს, არც სიხასხასე.

ვაგლახ, სიტურფე მსგავსი არის საათის ისრის,
შეუმჩნევლად რომ გადასცდება ნიშნულებს ბიჯით;
და რომ მგონია, სილამაზე შენგან არ იძვრის, 
ვინ იცის, ეგებ, ვტყუვდები და ივსები ხინჯით. 

ვეტყვი არდამდგარ საუკუნეს ამისი შიშით –
ზაფხული მოკვდა სილამაზის, სანამ შენ იშვი.


13 სექტემბერი, 2013 წ.



William Shakespeare – Sonnet CIV (104)

To me, fair friend, you never can be old,
For as you were when first your eye I eyed,
Such seems your beauty still. Three winters cold
Have from the forests shook three summers' pride,

Three beauteous springs to yellow autumn turn'd
In process of the seasons have I seen,
Three April perfumes in three hot Junes burn'd,
Since first I saw you fresh, which yet are green.

Ah! yet doth beauty, like a dial-hand,
Steal from his figure and no pace perceived;
So your sweet hue, which methinks still doth stand,
Hath motion and mine eye may be deceived:

For fear of which, hear this, thou age unbred;
Ere you were born was beauty's summer dead.


კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები