ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
19 სექტემბერი, 2013


უილიამ შექსპირი - სონეტი III (საბოლოო ვერსია)

შეხედე სარკეს, თვალს რომ მოკრავ სახეს არეკლილს,
მიხვდები, დროა, მსგავსი შობო იქ დანახულის; 
თორემ გაუდის გარეგნობას ჟამი სინედლის,
დედა ვერ ხდება რომელიღაც ტურფა ასული.

ხელს რომელი კრავს შენი ხიბლის ამგვარ ანდამატს,
რომელი ქალი ინდომებს რომ  დარჩე პირწბილი?
ეგებ სხეული გსურს ნაყოფის  გექცეს აკლდამად,
საკუთარ თავის ტრფობის გამო არ გინდა შვილი?

შენ წარმოადგენ დედაშენის საყვარელ სარკეს,
თვის აპრილს ხედავს, შემოგყურებს იმედით სანამ
და შენი შვილიც წარსულისკენ გაგიჭრის სარკმელს
და მოხუცს მსგავსად დაგანახებს შენს ოქროს ხანას.

რომ დაგივიწყონ, როს მოკვდები, თუ გინდა უმალ,
მაშინ იცხოვრე, ჩემო კარგო, კვლავაც ეულმა.


19 სექტემბერი, 2013 წ.




William Shakespeare –  Sonnet III
Look in thy glass and tell the face thou viewest
Now is the time that face should form another;
Whose fresh repair if now thou not renewest,
Thou dost beguile the world, unbless some mother.

For where is she so fair whose unear'd womb
Disdains the tillage of thy husbandry?
Or who is he so fond will be the tomb
Of his self-love, to stop posterity?

Thou art thy mother's glass and she in thee
Calls back the lovely April of her prime;
So thou through windows of thine age shalt see,
Despite of wrinkles this thy golden time.

    But if thou live, remember'd not to be,
    Die single and thine image dies with thee.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები