ნაწარმოებები


პოეზიის საქველმოქმედო საღამო     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში და ფორუმზე http://urakparaki.com/?m=13&Theme=1528     * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
4 ოქტომბერი, 2013


უილიამ შექსპირი - სონეტი XII (საბოლოო ვერსია)

დღის დასრულებას როცა მამცნობს დროის ისრები
და ნათელ დღეს ნთქავს საზიზღარი ღამის უკუნი;
როდესაც ვხედავ, რომ დამჭკნარან  უკვე იები
და ვერცხლისფერად იფერება შავი კულული;

ამაყ ხეებს როს უშიშვლდებათ უფოთლოდ ტანი,
ადრე სიცხეში რომ ფარავდნენ ჩრდილებით ფარას,
როდესაც  ვხედავ ძნად შეკონილს სიმწვანეს ყანის,
დროგზე დაგდებულს, ჭაღარწვერა გაბურძგნულ ნარად.

შენს სილამაზეს ეჭვის თვალით დავუწყებ ჭვრეტას,
გაგივერანებს შენც სხვებივით  ჟამი მსახვრალი,
ყოველ მშვენების დაიწყება ჭკნობა-დაშრეტა,
როგორც კი ატყობს - აღმოცენდა მასზე ახალი.

დროების ნამგალს წარუდგები მაშინ უშიშრად,
თუ შენს მაგიერს დაუტოვებ ქვეყანას მკვიდრად.


4 ოქტომბერი, 2013 წ.



William Shakespeare – Sonnet XII

When I do count the clock that tells the time,
And see the brave day sunk in hideous night;
When I behold the violet past prime,
And sable curls, all silvered o'er with white;

When lofty trees I see barren of leaves,
Which erst from heat did canopy the herd,
And summer's green all girded up in sheaves,
Borne on the bier with white and bristly beard,

Then of thy beauty do I question make,
That thou among the wastes of time must go,
Since sweets and beauties do themselves forsake
And die as fast as they see others grow;

And nothing 'gainst Time's scythe can make defence
Save breed, to brave him when he takes thee hence.


კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები