ნაწარმოებები


პოეზიის საქველმოქმედო საღამო     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში და ფორუმზე http://urakparaki.com/?m=13&Theme=1528     * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
7 ოქტომბერი, 2013


უილიამ შექსპირი - სონეტი XIII (საბოლოო ვერსია)

რაც შენ ახლა ხარ, ნეტამც იყოს ის წარუვალი!
თუმცა, ძვირფასო, ასეთი ხარ, სანამდე ცოცხლობ:
ვიდრე გეწვევა აღსასრული გარდაუვალი,
შენი მსგავსება ჯობს მაგიერს გადაულოცო;

რათა მშვენება, რომ მოგეცა დროებით ვალად
არასდროს შეწყდეს, მუდამ დარჩეს ქვეყნად ვარგისი
და შენს შემდეგაც რომ ატაროს ვინმემ შენს ნაცვლად,
ეგ სილამაზე გაახსენდეთ შენს გასაგისით.

ვინ აპარტახებს თავის ნებით ასეთ ლამაზ სახლს,
რომ დაიცავდა ღირსეულად ზრუნვა სათუთი
და გაუძლებდა ზამთრის დღეთა ყველა ქარიშხალს,
ვერ მოაშთობდა თვით სიკვდილის მარადი სუსხი?

არავინ, გარდა მფლანგველისა! და ამას გკადრებ
- შენს შვილსაც ჰყავდეს მამა, თუკი შენც გყავდა ადრე.


7 ოქტომბერი, 2013 წ.



William Shakespeare – Sonnet XIII

O, that you were yourself! but, love, you are
No longer yours than you yourself here live:
Against this coming end you should prepare,
And your sweet semblance to some other give.

So should that beauty which you hold in lease
Find no determination: then you were
Yourself again after yourself's decease,
When your sweet issue your sweet form should bear.

Who lets so fair a house fall to decay,
Which husbandry in honour might uphold
Against the stormy gusts of winter's day
And barren rage of death's eternal cold?

O, none but unthrifts! Dear my love, you know
You had a father: let your son say so.


კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები