ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
26 ოქტომბერი, 2013


უილიამ შექსპირი - სონეტი XXVI (საბოლოო ვერსია)

უფალო ჩემი სიყვარულის, ვისი ვასლობაც
შენმა ღირსებამ ჩამინერგა, მაქცია მძევლად,
ლექსებს მივანდე ელჩობა და შუამავლობა,
ნიშნად პატივის – განა ჭკუის დასანახვებლად.

ჯეროვნად ხოტბა ვერ გიძღვენი გონებამწირმა,
ვალის გადახდა თუმც შეეძლო სიტყვას აწონილს,
მაგრამ მე მჯერა, შენი გული რომ არ გამწირავს,
შიშველ აზრს სამოსს უწილადებს კეთილგანწყობის.

ოდეს თუ გეზის წარმმართველი ვარსკვლავთა ხვამლი,
ბედის გაწყრომას გამომიცვლის ბედკეთილობით,
დაძონძილ ტრფობას შემიმოსავს ძვირფას ტანსაცმლით,
ღირსი გავხდები მაშინ შენი ზნეკეთილობის.

დავიტრაბახებ, როს ვეწევი მაშინ საწადელს,
რარიგ მიყვარხარ, მანამ ამას როდი გავამხელ.


26 ოქტომბერი, 2013 წ.



William Shakespeare – Sonnet XXVI (26)


Lord of my love, to whom in vassalage 
Thy merit hath my duty strongly knit, 
To thee I send this written ambassage 
To witness duty, not to show my wit; 

Duty so great, which wit so poor as mine 
May make seem bare, in wanting words to show it, 
But that I hope some good conceit of thine 
In thy soul’s thought (all naked) will bestow it, 

Till whatsoever star that guides my moving 
Points on me graciously with fair aspect, 
And puts apparel on my tottered loving, 
To show me worthy of thy sweet respect: 

Then may I dare to boast how I do love thee, 
Till then, not show my head where thou mayst prove me.


კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები