ნაწარმოებები


პოეზიის საქველმოქმედო საღამო     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში და ფორუმზე http://urakparaki.com/?m=13&Theme=1528     * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
4 ნოემბერი, 2013


უილიამ შექსპირი - სონეტი XXXVI (საბოლოო ვერსია)

კვლავ ორ ნაწილად უნდა ვიქცეთ ერთგული წყვილი,
თუმცა დავრჩები მარად შენთვის გადაგებული,
მსურს მარტოდმარტომ ორთავენის ვზიდო სირცხვილი,
მხოლოდ მე ვიყო ყბედ სოფლისგან ყბადაღებული.

ორ სიყვარულში საერთოა სწრაფვაც, სარიდიც,
თუმც ცხოვრებაში შემოგვეჭრა გამყოფი ღვარძლი,
ტრფობის დამცრობა აღარ ძალუძს ბილწს ჭეშმარიტის,
მაგრამ დროს გვპარავს, სიყვარულით ტკბობას არ გვაცლის.

ამიტომ არ მსურს მოსალმება სადმე სახალხოდ -
გამოგლოვილი ცოდვითაც რომ არ წაგცხო ჩირქი,
შენც მომერიდე, ნუ გახდები სხვების სალაყბო,
საკუთარ სახელს ნუ აკადრებ აუგს და სირცხვილს.

ნუ იზამ ამას, სიყვარულით გთხოვ და გიკრძალავ,
რადგან ჩემი ხარ, შენს კარგ სახელს ნუ შემიბღალავ.


3 ნოემბერი, 2013 წ.




William Shakespeare – Sonnet XXXVI (36)


Let me confess that we two must be twain,
Although our undivided loves are one:
So shall those blots that do with me remain
Without thy help by me be borne alone.

In our two loves there is but one respect,
Though in our lives a separable spite,
Which though it alter not love's sole effect,
Yet doth it steal sweet hours from love's delight.

I may not evermore acknowledge thee,
Lest my bewailed guilt should do thee shame,
Nor thou with public kindness honour me,
Unless thou take that honour from thy name:

But do not so; I love thee in such sort
As, thou being mine, mine is thy good report.



კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები