ნაწარმოებები


პოეზიის საქველმოქმედო საღამო     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში და ფორუმზე http://urakparaki.com/?m=13&Theme=1528     * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
7 ნოემბერი, 2013


უილიამ შექსპირი - სონეტი XL-40 (საბოლოო ვერსია)

წაიღე ჩემგან, საყვარელო, სუყველა ტრფობა,
განა მასზე მეტს შეიმატებ, რაც გქონდა ადრეც?
ტყუილად ნუ თვლი ცრუ სიყვარულს ჭეშმარიტ გრძნობად,
ყოველი ჩემი შენი იყო ამ ნამატამდეც.

თუკი იმიტომ მიიტაცებ ჩემს მიჯნურობას,
მე რომ გიყვარვარ - ამგვარ ტრფობას არ დაგდებ ბრალად,
დანაშაულად ჩაგეთვლება თუმც თვითრჯულობა,
თავს რომ იტყუებ და მას ელტვი, რომ თვლი საძაგლად.

მაინც შეგინდობ, ტკბილო ქურდო, წართმეულ საზრდოს,
თუმცა ერთადერთ საბადებელს უწყალოდ მპარავ
და მაინც ტრფობის წყენას უფრო ძლიერად ვდარდობთ,
ვიდრე მტრობისგან მოყენებულ ნაცნობ იარას.

ბიწიერ ხიბლით, თავბრუს ახვევ ფუჭი ნატვრებით,
თუნდ წყრომით მომკალ, ნუ გავხდებით ოღონდაც მტრები.


7 ნოემბერი, 2013 წ.



William Shakespeare – Sonnet XL (40)


Take all my loves, my love, yea, take them all;
What hast thou then more than thou hadst before?
No love, my love, that thou mayst true love call;
All mine was thine before thou hadst this more.

Then if for my love thou my love receivest,
I cannot blame thee for my love thou usest;
But yet be blamed, if thou thyself deceivest
By wilful taste of what thyself refusest.

I do forgive thy robbery, gentle thief,
Although thou steal thee all my poverty;
And yet, love knows, it is a greater grief
To bear love's wrong than hate's known injury.

Lascivious grace, in whom all ill well shows,
Kill me with spites; yet we must not be foes.


კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები