ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
24 ნოემბერი, 2013


უილიამ შექსპირი - სონეტი CXIV (114)

ან მომატყუებს შენგან გვირგვინდადგმული გონი,
მონარქთა შავ ჭირს – პირფერობის სმას რომ ჩვეულა,
ან უნდა ითქვას, მართალს ამბობს თვალი, მე მგონი,
შენმა ტრფიალმა ის გახადა იმგვარ გრძნეულად,

გადააქციოს ურჩხულები, უფორმო არსნი,
შენს მიმსგავსებულ ცის ბინადარ ქერუბინებად
და გაამშვენოს უნებურად ნაკვთიც უგვანი,
როგორც კი თვალთა სხივი რამეს მოეფინება.

ნაღდია ის, რომ თვალის ლიქნის იქნება ბრალი,
მეფურ გონს თუკი დაემალა ჭეშმარიტება
და მიაწოდა მლიქვნელობით თასი სამსალის,
რადგანაც იცის გონებას რა ეჭაშნიკება.

ცოდვა არაა, თუ შეერგო გონებას შხამად,
ეს სასმელი ხომ თვალს უყვარს და უწინ სვამს თავად.


24 ნოემბერი, 2013 წ.



William Shakespeare – Sonnet CXIV (114)

Or whether doth my mind, being crown'd with you,
Drink up the monarch's plague, this flattery?
Or whether shall I say, mine eye saith true,
And that your love taught it this alchemy,

To make of monsters and things indigest
Such cherubins as your sweet self resemble,
Creating every bad a perfect best,
As fast as objects to his beams assemble?

O,'tis the first; 'tis flattery in my seeing,
And my great mind most kingly drinks it up:
Mine eye well knows what with his gust is 'greeing,
And to his palate doth prepare the cup:

If it be poison'd, 'tis the lesser sin
That mine eye loves it and doth first begin.


კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები