ნაწარმოებები


პოეზიის საქველმოქმედო საღამო     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში და ფორუმზე http://urakparaki.com/?m=13&Theme=1528     * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
16 დეკემბერი, 2013


უილიამ შექსპირი - სონეტი CXXV (125)

რას შემმატებდა, გავყოლოდი მეფის ტახტრევანს
და სხვებთან ერთად მეც მეზიდა მისი ჩარდახი,
ლიბო ჩამედგა მარადისის, რომ დაინგრევა,
იმაზე ადრე, რაც ისედაც ქრება პარტახით?

განა არ ვიცი, მადევარი გარეგნულ ბრწყინვის,
რომ ღატაკდება მეტისმეტად მაღალი ნიხრით,
უბრალო კერძი მოყირჭდება ნუგბარის სინჯვით,
და ფუფუნებით ცხოვრებისთვის უწევს ჯახირი?

არა, მხოლოდ მსურს შენი გულის ვიყო მორჩილი,
შემოგთავაზო ჩემი ნებით ტარიგი მცირე,
არ არევია რაიმე ბიწს, არ არის წბილიც,
შენც უპასუხე იმ სიყვარულს, რაც შემოგწირე.

განვედ, დამსმენო მოსყიდულო, რაც მეტად ბორგავ,
მართალი სულის უფრო მეტად გიჭირს შებორკვა.


16 დეკემბერი, 2013 წ.



Were 't aught to me I bore the canopy,
With my extern the outward honouring,
Or laid great bases for eternity,
Which prove more short than waste or ruining?

Have I not seen dwellers on form and favour
Lose all, and more, by paying too much rent,
For compound sweet forgoing simple savour,
Pitiful thrivers, in their gazing spent?

No, let me be obsequious in thy heart,
And take thou my oblation, poor but free,
Which is not mix'd with seconds, knows no art,
But mutual render, only me for thee.

Hence, thou suborn'd informer! a true soul
When most impeach'd stands least in thy control.


კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები