ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
5 იანვარი, 2014


უილიამ შექსპირი - სონეტი CXXXIV (134)

ის რომ შენია, ვამბობ ნაღდად, განა ყასიდად
და ამის გამო შენი ნების ვიქეცი მძევლად,
ჩემს თავს დაგითმობ მეორე ”მე”-ს გამოსასყიდად,
ოღონდ კვლავ მყავდეს მეგობარი ნუგეშისმცემლად.

თავი დაიხსნას არც მას სურს და არც შენ არ გინდა,
რადგან ხარბი ხარ, მეგობარი კი გულკეთილი;
თავი გაწირა უანგაროდ ვალის საწინდრად,
ვალდებულების ციხეშია გამოკეტილი.

სარგებელს ეძებს მუდამ შენი მშვენიერება
და ვით მევახშე, სილამაზით შოულობ სარფას,
მეგობარს დევნი სარგოს გამო, შენ რომ გერგება,
მისგან მოითხოვ ჩემი ვალის გადახდას ხარბად.

თუმც მეგობარმა გაისტუმრა ორივეს ვალი,
კვლავ შენი ტყვეა და არც მე ვარ თავისუფალი!


5 იანვარი, 2014 წ.




William Shakespeare – Sonnet CXXXIV (134)

So, now I have confess'd that he is thine,
And I myself am mortgaged to thy will,
Myself I'll forfeit, so that other mine
Thou wilt restore, to be my comfort still:

But thou wilt not, nor he will not be free,
For thou art covetous and he is kind;
He learn'd but surety-like to write for me
Under that bond that him as fast doth bind.

The statute of thy beauty thou wilt take,
Thou usurer, that put'st forth all to use,
And sue a friend came debtor for my sake;
So him I lose through my unkind abuse.

Him have I lost; thou hast both him and me:
He pays the whole, and yet am I not free.


კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები