ნაწარმოებები


პოეზიის საქველმოქმედო საღამო     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში და ფორუმზე http://urakparaki.com/?m=13&Theme=1528     * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
12 იანვარი, 2014


უილიამ შექსპირი - სონეტი CXXXVII (137)

ბრმაო მასხარა, სიყვარულო, რად დამაბრმავე,
თვალის ახვევა მეტრფესათვის რადა გაქვს წესად?
ყადრიც იციან და უნახავთ თვალთ სილამაზეც,
მაგრამ უშნოსაც მოაჩვენებ ლამაზ პრინცესად.

მიკერძოებულ თვალთა მზერას მეც თუ ჩავუშვებ
ნავსაყუდელში, სადაც ჩადის მრავალი ღუზა,
ორგულ თვალებით რაღად სჭედავ ისეთ კაუჭებს,
გულისწადილს და ნებელობას რითიც მიზღუდავ?

რატომ ჰგონია გულს ადგილი ნაკრძალ ალაგად,
თუმცა იცის, რომ წარმოადგენს ზიარ სავარგულს?
რად ეჩვენებათ ვერაგობა თვალებს სხვაგვარად
და უგვან სახეს უცხადებენ მონურ სიყვარულს? 

გულიც და თვალიც უყურებენ სიკარგეს მცდარად
და გადამდები სნეულებაც ამიტომ მზარავს.


12 იანვარი, 2014 წ.




William Shakespeare – Sonnet CXXXVII (137)

Thou blind fool, Love, what dost thou to mine eyes,
That they behold, and see not what they see?
They know what beauty is, see where it lies,
Yet what the best is take the worst to be.

If eyes corrupt by over-partial looks
Be anchor'd in the bay where all men ride,
Why of eyes' falsehood hast thou forged hooks,
Whereto the judgment of my heart is tied?

Why should my heart think that a several plot
Which my heart knows the wide world's common place?
Or mine eyes seeing this, say this is not,
To put fair truth upon so foul a face?

In things right true my heart and eyes have erred,
And to this false plague are they now transferr'd.


კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები