ნაწარმოებები


პოეზიის საქველმოქმედო საღამო     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში და ფორუმზე http://urakparaki.com/?m=13&Theme=1528     * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
12 თებერვალი, 2014


უილიამ შექსპირი - სონეტი XLVIII (48) (საბოლოო ვერსია)

ერთი ჩვევა მაქვს მგზავრობის წინ, შეულეველი,
უბრალო ნივთსაც სკივრში ვრაზავ წასვლისას მარად,
დაბრუნებისას რათა დამხვდეს ხელუხლებელი,
რომ არ ჩავუგდო ხელში ხელმრუდს, ბაცაცა მპარავს.

ყოველგვარ განძზე გაცილებით ვინც ძლიერ მიყვარს,
ნუგეშო ჩემო, თან მდაგველო გულის სახმილო,
შენ წარმოადგენ ახლა მხოლოდ გულის სატკივარს, 
რადგან დარჩები ყველა მდარე ქურდის საკბილოდ.

შენ ვერ დაგმალავს რომელიმე სკივრი მილეთის
გარდა მკერდისა, სადაც არ ხარ, თუმც ვგრძნობ იქ სუფევ,
ბნელ ჯურღმულებში ჩემი გულის ნაზი დილეგის,
შენს ნებაზე რომ  შეგიშვებს და გათავისუფლებს.

ვშიშობ, გახდები მანდედანაც ვინმეს ნადავლი,
ძვირფას ჯილდოსთვის ქურდი ხდება ალალმართალიც.


12 თებერვალი, 2014 წ.

William Shakespeare – Sonnet XLVIII (48)


How careful was I, when I took my way,
Each trifle under truest bars to thrust,
That to my use it might unused stay
From hands of falsehood, in sure wards of trust!

But thou, to whom my jewels trifles are,
Most worthy of comfort, now my greatest grief,
Thou, best of dearest and mine only care,
Art left the prey of every vulgar thief.

Thee have I not lock'd up in any chest,
Save where thou art not, though I feel thou art,
Within the gentle closure of my breast,
From whence at pleasure thou mayst come and part;

And even thence thou wilt be stol'n, I fear,
For truth proves thievish for a prize so dear.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები