ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
19 თებერვალი, 2014


უილიამ შექსპირი - სონეტი LVI (56) (საბოლოო ვერსია)

კვლავ განძლიერდი, სიყვარულო, მახვილი მჭრელი,
რომ არ თქვან, ბასრი აღარა გაქვს, ვითარცა მადას,
რომლის ნდომასაც დაიცხრობენ დღეს თუმც საჭმელით,
ხვალ ძველებურად გამწვავებულს იგრძნობენ ცხადად.

შენც მას ემსგავსე, სიყვარულო, ირწყულებ თუმც დღეს
დამშეულ მზერას, გეხუჭება თვალნი სიმაძღრით,
სიყვარულის სულს მჭრელი პირი რომ არ გაუცვდეს,
მარადიულად წაუმახე წადილის აღძვრით.

დე, გადაიქცეს სევდის ვრცელ ზღვად ის შუალედი,
შეყვარებულებს რომ მოაქცევს სხვადასხვა მხარეს
და ყოველდღიურ მონატრების სიმხურვალეთი
აღორძინებულ სიყვარულით კვლავ რომ ახარებს.

ან შეადარე ყინვიანი ზამთრის სატანჯველს,
ზაფხულს რომ გახდის სამჯერ უფრო მეტად სანატრელს.

19 თებერვალი, 2014 წ.

William  Shakespeare  –  Sonnet  LVI  (56)

Sweet love, renew thy force; be it not said
Thy edge should blunter be than appetite,
Which but to-day by feeding is allay'd,
To-morrow sharpen'd in his former might:

So, love, be thou; although to-day thou fill
Thy hungry eyes even till they wink with fullness,
To-morrow see again, and do not kill
The spirit of love with a perpetual dullness.

Let this sad interim like the ocean be
Which parts the shore, where two contracted new
Come daily to the banks, that, when they see
Return of love, more blest may be the view;

Else call it winter, which being full of care
Makes summer's welcome thrice more wish'd, more rare.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები