ნაწარმოებები



ავტორი: რობერტ მესხი
ჟანრი: თარგმანი
25 ნოემბერი, 2008


###

* * *

როგორც მზის გულზე უყვითლეს ქვიშას
ვერ აკავებენ მოგრძო თითები,
დავიწყებისკენ დაშვებულ ნაკადს
რომ შევაჩერებ, - ვერ შეგპირდები.

ვკრავ თითებს ახლა უმკვრივეს მუშტად,
სიცხე და თრთოლა მამხელს ამაში...
და ისევ მტანჯავს ფარული შიში
და გარდაუვალ თამაშს ვთამაშობ.

აუჩქარებლად ავწევ ნეკათითს
და წარმოვიდგენ რამდენი დამრჩა...
ისევ შევიგრძნობ საკუთარ ძალას,
ვიტყვი: სიცოცხლევ, მადლი შენს გამჩენს!..



* * *

Скользнув подобно желтому песку,
Через зазоры длинных пальцев,
Бежавщую в забвенность быструю струю,
Мои попытки остановить,напрасны.

Сжимаю кисть и пальцы жму в кулак,
Так судорожно, нервно, в лихарадке,
И в тоже время свой скрывая страх
Я с неизбежностью играю в прятки.

Приподниму мизинец неспеша,
Прикину сколько мне пожить осталось,
И осознав,что все в моих руках,
Учиться жизнь ценить начну сначала.


კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები